Pandemia COVID-19, kolejna agresja Rosji na Ukrainę czy rosnące zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa pobudziły debatę nad koniecznością wzmocnienia myślenia strategicznego w administracji publicznej.
Nie ma tygodnia, w którym nie dyskutowano by o potrzebie wypracowania „wielkiej strategii”, nowego modelu rozwojowego wykorzystującego potencjał państwa czy chociaż szczodrego podejścia do inwestycji, które miałyby ten rozwój napędzić. Te dyskusje pomijają istotny fakt. W Polsce już zachodzą procesy, które mają umożliwić administracji wczesną antycypację zagrożeń dla rozwoju państwa i wypracowywanie w ramach ponadresortowej współpracy długofalowych strategii mających im zapobiec.
Ich laboratorium jest proces powstawania Koncepcji rozwoju kraju 2050 (KRK). Dokument ma cztery cele: identyfikację trendów, które będą kształtować przyszłość, wskazywanie najważniejszych wyzwań rozwojowych, z jakimi będzie musiała zmierzyć się Polska, formułowanie scenariuszy rozwojowych, rekomendowanie strategicznych wyborów w ramach polityk publicznych w perspektywie 2050 r. Dzięki pracom nad KRK Polska dołączyła do grona państw, które stosują w administracji foresight strategiczny – usystematyzowaną refleksję nad przyszłością. Istotą nie jest prognozowanie, lecz lepsze zrozumienie niepewności, z jakimi będą musiały się zmierzyć państwa, by zwiększyć szanse na to, że przyszłe decyzje zapewnią im jak najlepsze warunki rozwojowe.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.