Po nowelizacji art. 296 kodeksu karnego w prasie pojawiły się tytuły i uproszczone tezy, że oto teraz „będzie mniej ścigania z urzędu w biznesie”, że „ukaranie menedżerskiej niegospodarności będzie wymagało wniosku pokrzywdzonego”. Stwierdzenia te wymagają wyjaśnienia i doprecyzowania, gdyż są one mylące.
Istotnie, wskazana wyżej nowelizacja kodeksu karnego (ustawy z 9 czerwca 2011 r. o zmianie kodeksu karnego oraz niektórych innych ustaw, (Dz.U. nr 133, poz. 762) wprowadza do artykułu 296 k.k. wiele zmian, z których najistotniejsza to dodanie par. 1a w brzmieniu – „Jeżeli sprawca, o którym mowa w par. 1, przez nadużycie udzielonych mu uprawnień lub niedopełnienie ciążącego na nim obowiązku, sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.” Ustawodawca dodał również par. 4a w brzmieniu: „Jeżeli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie przestępstwa określonego w par. 1a, następuje na wniosek pokrzywdzonego.”
Zmiany te oznaczają, że 13 lipca 2011 r., kiedy wspomniane przepisy wejdą w życie, na wniosek pokrzywdzonego ścigane będą tylko czyny określone w par. 1a art. 296 k.k. a więc te, gdzie wystąpi narażanie na bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Z tego trybu wnioskowego wyłączone zostały te sytuacje, gdy pokrzywdzonym będzie Skarb Państwa.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.