Kwestia dobrej woli. Bo pomysłów nie brakuje

Od pewnego czasu na świecie prowadzi się rankingi państw ze względu na to, jaki jest w nich zakres wolności gospodarczej. Wykształciły się liczne wskaźniki wolności gospodarczej (patrz szerzej P. Opala, A. Rzońca, „Ile wolności gospodarczej”, Zeszyty Forum Obywatelskiego Rozwoju). Do najbardziej popularnych indeksów wolności gospodarczej należą miary konstruowane przez Instytut Frasera (Economic Freedom of the World Index), Heritage Foundation (Index of Economic Freedom), Europejski Bank Odbudowy i  Rozwoju (Transition indicators) oraz Bank Światowy (miary Doing Business oraz Governance Matters). Różnią się one między sobą komponentami wolności gospodarczej, wśród których wymienia się: rozmiar sektora państwowego, system prawny i ochronę praw własności, jakość pieniądza, swobodę handlu międzynarodowego i przepływów kapitałowych oraz skalę regulacji gospodarczych (Instytut Frasera) lub zakres regulacji, swobodę handlu, wolność podatkową, niezależność od władzy państwowej, wolność monetarną, wolność inwestycyjną, wolność finansową, ochronę praw własności, poziom korupcji oraz elastyczność rynku pracy (Heritage) bądź prywatyzację, restrukturyzację przedsiębiorstw, liberalizację cen, handel i system kursowy, politykę konkurencji, reformę systemu bankowego i liberalizację stóp procentowych oraz rynek papierów wartościowych i niebankowych instytucji finansowych (EBOR). Podobne do wskaźników przyjętych przez Instytut Frasera są indeksy wolności gospodarczej ustalone tzw. metodą łańcuszkową (patrz A. Kondratowicz, „Wolność gospodarcza w Polsce i na świecie”, Infos nr 2, 2013, Biuro Analiz Sejmowych) oraz przyjęte przez Warsaw Entreprise Institute (rządy prawa, wielkość sektora publicznego, efektywność regulacyjna, otwartość rynku).