Zgodnie z art. 446 par. 4 kodeksu cywilnego sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Osoba najbliższa to nie tylko mąż lub żona, rodzic, dziecko zmarłego. Jak wynika z orzecznictwa sądów, to także pasierb, wnuk, chrześniak, przyrodni brat, a nawet były małżonek.
Przywołany na wstępie art. 446 par. 4 k.c. coraz częściej jest podstawą dochodzenia roszczeń od sprawców szkody lub podmiotów ich ubezpieczających. Jeśli śmierć nastąpiła w wyniku czynu niedozwolonego, np. w wypadku komunikacyjnym czy też jako wynik błędu w sztuce lekarskiej, przepis ten pozwala na przyznanie zadośćuczynienia osobom bliskim zmarłego. Z powództwami opartymi na tej właśnie regulacji coraz powszechniej występują nie tylko osoby najściślej powiązane ze sobą więzami rodzinnymi, które można by automatycznie uznać za najbliższe (a więc małżonek, dzieci, rodzice czy rodzeństwo zmarłego). Jak wynika z analizy orzecznictwa, z analogicznymi żądaniami występują równie często także dalsi krewni oraz inne osoby, które domagają się zasądzenia na ich rzecz odpowiedniej sumy, która ma pomóc ukoić ból po stracie ukochanej osoby. I z reguły ich roszczenia są oceniane przez sądy jako zasadne (przynajmniej w części).
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.