Czasy stania w szeregu należą do przeszłości

Kiedy w ostatnim numerze Prawnika zobaczyłem obszerny tekst wieloletniego działacza samorządowego, kolegi Andrzeja Kalwasa, pt. „Demagogia kontra pragmatyzm, czyli jak poprawić sytuację młodych radców i adwokatów” (Prawnik z 6 listopada 2015 r.), spodziewałem się znaleźć w nim rady nestora naszego środowiska. Przemawiał za tym fakt, że autor był przez wiele lat dziekanem izby warszawskiej oraz prezesem Krajowej Rady Radców Prawnych, a także pełnił funkcję ministra sprawiedliwości. W miarę czytania jego artykułu byłem jednak coraz bardziej zdziwiony. Tekst w zasadzie nie zawierał, jak sugerował to tytuł, żadnej wskazówki, jak poprawić sytuację zawodową radców prawnych. Zamiast tego w całości skupiał się na mojej skromnej osobie. Za myśl przewodnią swojego wywodu autor przyjął inicjatywę izby warszawskiej, w której imieniu na łamach Prawnika zaprezentowałem propozycję nowelizacji ustawy o radcach prawnych. Za najważniejsze uznaliśmy w niej zastrzeżenie nazwy „kancelaria prawna” dla profesjonalnych prawników, dopuszczenie wykonywania zawodu w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, waloryzację stawek minimalnych i opłat za pomoc prawną z urzędu, a także umożliwienie radcom prawnym sporządzania poświadczeń. Niestety w tekście prezesa Kalwasa nie ma zasadniczo ani słowa o naszych propozycjach. Autora nie interesuje istota naszej inicjatywy, a tylko to, że „niedoświadczony” dziekan Chróścik „wychodzi tą inicjatywą przed szereg”, a jego celem jest „lansowanie się”.