zażalenia poziome

Decyzja o udzieleniu zabezpieczenia jest zbyt ważna, by pozostała bez kontroli sądu wyższego szczebla – uznało Ministerstwo Sprawiedliwości, które wycofuje się z własnych zmian wprowadzonych przed ponad trzema laty.

Sejm rozpoczął prace nad nowelizacją kodeksu postępowania cywilnego, która w dużej mierze polega na usunięciu wielu niejasności, które powstały po reformie postępowania z 2019 r.

Przyspieszenie i ułatwienie prowadzenia postępowań administracyjnych oraz sądowoadministracyjnych – to główne założenia przepisów, nad którymi obecnie pracuje rząd. W ciągu dwóch ostatnich lat liczba skarg wniesionych do wojewódzkich sądów administracyjnych wzrosła bowiem o blisko 23 proc. (z ok. 70 tys. w 2019 r. do ponad 86 tys. w 2021 r.), co przełożyło się na wydłużenie czasu ich rozpoznawania.

Wprowadzenie zażaleń poziomych, rozpoznawanych przez inny skład tego samego sądu, stworzyło mnóstwo wątpliwości co do tego, kiedy je stosować. Po dwóch latach trzeba je rozwiać ustawą

Choć duża nowelizacja kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. z 2019 r. poz. 1469), która miała być panaceum na ślimaczące się procesy, obowiązuje zaledwie od nieco ponad roku, resort sprawiedliwości już widzi potrzebę dokonania w niej poprawek.

W jakim składzie należy rozpoznać zażalenie w postępowaniu uproszczonym, a który sąd powinien to zrobić w postępowaniu zabezpieczającym? Zmieniony kodeks tego typu dylematów nie rozstrzyga.

Mało jest w sądowej procedurze przypadków tak sprzecznych z intuicyjnym poczuciem funkcjonowania rzeczywistości jak tzw. zażalenia poziome. W prawdziwym życiu każdy chyba czuje, że osoby pracujące ze sobą na co dzień, często siedzące razem w pokoju, mogą mieć problem z rzeczową krytyką współpracownika. Ja mam Ci wytknąć błędy dziś, jutro Ty mnie, a pojutrze razem ocenimy innego kolegę. 

Zamiast przekazywać akta do sądu wyższej instancji, rozpoznaniem zażaleń zajmą się inne składy tego samego sądu. Na prowincji, by je utworzyć, trzeba będzie sięgać po sędziów z wydziałów karnych.