tymczasowe aresztowanie

Każdemu człowiekowi przysługuje prawo do wolności. Gwarantują je zarówno akty prawa międzynarodowego jak i art. 41 Konstytucja RP. Istnieją jednak wyjątkowe sytuacje, w których wolność osobistą można ograniczyć lub odebrać. Jednym z tych wyjątków jest tymczasowe aresztowanie, którego nie należy utożsamiać z karą pozbawienia wolności.

Niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie czy zatrzymanie mogą rodzić rozmaite skutki - nie tylko w sferze psychicznej, ale także w sferze finansowej osoby oskarżonej, aresztowanej lub zatrzymanej. Warto zatem wiedzieć, że polskie prawo przewiduje możliwość uzyskania stosownego odszkodowania i zadośćuczynienia w takiej sytuacji.

Zwiększająca się w ostatnich latach liczba tymczasowych aresztowań (TA) i sukcesywne wprowadzenia przepisów, które sprzyjać będą jeszcze częstszemu stosowaniu tego środka karnego, wywołały reakcję już nawet u przedsiębiorców. Skupiający głównie małe i średnie firmy Związek Przedsiębiorców i Pracodawców (ZPP) przedstawił rekomendacje zmian, które mogłyby odwrócić ten niepokojący trend. Eksperci zwracają bowiem uwagę, że narzędzie, po które należy sięgać w ostateczności, jest zwyczajnie nadużywane przez prokuraturę, przy biernej akceptacji sądów.

Dwa razy więcej tymczasowo aresztowanych za rządów PiS! – zagrzmiało w internecie Stowarzyszenie Sędziów Polskich „Iustitia”. Pytanie tylko, czy sędziowie postanowili tym samym pochwalić polityków, czy ich zganić. Bo decyzję o tymczasowym aresztowaniu jak na razie podejmują przecież sądy.

Od 2016 r. z każdym kolejnym rokiem rośnie liczba osób tymczasowo aresztowanych - wynika z danych udostępnionych PAP przez Służbę Więzienną. Pod koniec 2016 r. tymczasowo aresztowanych było 5396 osób, a pod koniec 2020 r. były to już 8692 osoby, czyli o 60 proc. więcej.

Sam fakt stosowania tymczasowego aresztowania nie może być oceniany jako obalenie zasady domniemania niewinności.

Jak zmienić przepisy, by zminimalizować ryzyko nadużywania tymczasowego aresztowania i zachęcić do częstszego stosowania mniej dolegliwych, lecz równie skutecznych środków zapobiegawczych?

Wszystko wskazuje na to, że choć – jak pisaliśmy na łamach DGP – Senat zapowiedział opracowanie projektu nowelizacji, jej uchwalenie wcale nie jest przesądzone. Potrzeby skorygowania prawa nie widzi bowiem Ministerstwo Sprawiedliwości.

Dziś musimy walczyć o to, by obecność obrońcy – z wyboru lub urzędu – na sali rozpraw, przy oskarżonym, nie była luksusem i przywilejem nielicznych.

Na posiedzeniu w formie wideokonferencji sąd zdecydował o surowym środku zapobiegawczym w postaci dwumiesięcznego aresztu dla zakażonej koronawirusem 54-latki z powiatu wyszkowskiego, która z mężem wybrała się na zakupy. Kobieta usłyszała zarzut przestępstwa, za które grozi do 8 lat więzienia.

Sąd Okręgowy w Krakowie zdecydował o przedłużeniu do 30 czerwca tymczasowego aresztu dla byłej prezes Wisły Kraków Marzeny S.-C. i byłego wiceprezesa oraz członka rady nadzorczej Wisły Roberta Sz. Oboje są podejrzani o udział w zorganizowanej grupie przestępczej działającej na szkodę klubu.

Sąd Rejonowy w Kielcach nie zgodził się na tymczasowe aresztowanie Zbigniewa S., podejrzanego o kierowanie gróźb po adresem ministra sprawiedliwości i jego żony Patrycji Koteckiej. Zbigniew S. ma orzeczony dozór policji, zakaz opuszczania miejsca stałego pobytu i zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych. Prokuratura zapowiedziała odwołanie.

Katowicka prokuratura chce aresztowania znanego dziennikarza Kamila D., podejrzanego o oszustwo i podrobienie weksla. Wniosek w tej sprawie jeszcze we wtorek trafi do sądu.

To, że regulacje w tym zakresie należy zmodyfikować, Trybunał Konstytucyjny zasugerował w specjalnym postanowieniu. I sygnalizuje taką konieczność parlamentarzystom

Analiza praktyki stosowania najdolegliwszego środka zapobiegawczego w ostatnich 10 latach pokazuje niepokojącą tendencję: po początkowym spadku, od 2016 r. jest on wykorzystywany ponad miarę.

W lipcu Trybunał Konstytucyjny pochyli się nad przepisami dotyczącymi tymczasowego aresztowania. Sprawa zostanie rozpoznana w pełnym składzie.

Sprawa sędzi Aliny Czubieniak przejdzie do historii z wielu powodów. Jednym z nich będzie to, że w istocie rzeczy sędzia została przez Izbę Dyscyplinarną Sądu Najwyższego ukarana za orzeczenie w pełni zgodne ze standardami ochrony praw człowieka.

Izba Dyscyplinarna okazała się sądem dla władzy, nie dla ludzi