szkolnictwo wyższe

Od niedawna pracuję na uczelni. Prowadzę zajęcia praktyczne ze studentami. Wcześniej byłem zatrudniony w zagranicznej firmie, która specjalizowała się w najnowszych technologiach. Zdumiewa mnie różnica w systemach motywacyjnych w tych dwóch branżach. Bez względu na to, czy nauczyciele dobrze, czy źle wykonują swoje obowiązki, ich wynagrodzenia na uczelni są podobne. To działa na mnie demotywująco. Zastanawiam się, czy wybitni wykładowcy nie mają szans na specjalne nagrody – pyta czytelnik

Termin obrony zbliża się wielkimi krokami, a ja nie mam żadnej koncepcji na pracę magisterską – żali się pan Michał. – Pomyślałem, że mógłbym ją kupić, ale ojciec suszy mi głowę, że to nielegalne. Jak to nielegalne, skoro w internecie jest pełno takich ofert – pyta czytelnik

Zamiast przygotować zmiany, resort edukacji odbija piłeczkę z pracodawcami.

Po maturze podjąłem studia informatyczne, a w ich trakcie zacząłem pracować w firmie o takim profilu. Niestety łączenie nauki z pracą zawodową okazało się zbyt trudne i musiałem zrezygnować z kształcenia. Teraz po kilku latach pracy w tym zawodzie ponownie zastanawiam się nad powrotem na uczelnię. Nie chciałbym jednak, żeby sytuacja się powtórzyła. Czy można zdobyć wyższe wykształcenie w skróconym trybie – pyta pan Michał.

Złożyłam wniosek o kredyt studencki w jednym z banków, jednak pracownicy okazali się niekompetentni. Nie udzielili mi wszystkich niezbędnych informacji, np. o możliwości udzielania poręczeń przez BGK. W związku z tym wskazane przeze mnie poręczenie okazało się niewystarczające i bank odmówił przyznania pożyczki. Wiem, że wnioski o kredyty studenckie na preferencyjnych warunkach są przyjmowane raz w roku – do 15 listopada. Czy mimo to mogę jeszcze złożyć wniosek o udzielenie pożyczki w innym banku – pyta pani Ewa.

Na tysiąc pracujących Polaków w sektorze badawczym zatrudnionych jest tylko sześciu. To dwa razy mniej niż wynosi unijna średnia. Tylko Łotwa i Rumunia mają od nas mniej pracowników naukowych

Żeby utrzymać rodzinę na dobrym poziomie, muszę zrezygnować z wolnych weekendów, sobotni i niedzielny poranek kojarzy mi się z dworcem kolejowym, z którego ruszam do któregoś odległego miasta, by poprowadzić zajęcia na prowincjonalnej uczelni – żalił mi się profesor o znanym nazwisku. I opowiadał, jak drżąc od porannego chłodu, wymienia powitalne skinienia głowy z innymi luminarzami nauki. Potem każdy wsiada do swojego pociągu...