kodeks pracy

Okresy wypowiedzenia umowy o pracę są zróżnicowane dla poszczególnych rodzajów umów. Ich celem jest obustronna ochrona stosunku pracy - najsilniejsza jest w przypadku umowy na czas nieokreślony.

Niewypłacenie wynagrodzenia w ustalonym terminie lub zaniżanie jego wysokości stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracodawcy. Jednak poszkodowany pracownik może skutecznie walczyć o swoje prawa i między innymi domagać się wypłaty zaległych pieniędzy wraz z odsetkami.

Pracownik, który dostał wypowiedzenie umowy o pracę, ma możliwość obrony swoich praw przed sądem pracy. W zależności od rodzaju umowy i okoliczności może dochodzić uznania bezskuteczności wypowiedzenia, przywrócenia do pracy albo odszkodowania.

Wszystko wskazuje, że pracodawcy nadal nie będą musieli potwierdzać na piśmie warunków zatrudnienia jeszcze przed dopuszczeniem danej osoby do pracy. Sejmowa komisja nadzwyczajna ds. zmian w kodyfikacjach zarekomendowała odrzucenie poselskiego projektu nowelizacji kodeksu pracy, który zakłada wprowadzenie takiego obowiązku.

Z równoważnego systemu czasu pracy korzystają najczęściej firmy, w których zapotrzebowanie na pracę zmienia się w zależności od okresu – w ten sposób mogą zwiększyć jej natężenie, kiedy jest więcej zleceń i ograniczyć liczbę dni lub godzin pracy, gdy jest ich mniej. Nie można jednak stosować tego środka w przypadku, gdy chodzi o tymczasowy brak rąk do pracy, na przykład z powodu chorób czy urlopów pracowników.

Pracodawca ma miesiąc na rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z podwładnym, który dopuścił się ciężkiego naruszenia swoich obowiązków. Jeżeli jednak pracownik nie zgadza się z decyzją szefa, może domagać się w sądzie przywrócenia do pracy lub odszkodowania.

W większości przypadków naruszenia praw pracowniczych stanowią wykroczenia, zagrożone karą grzywny wynoszącą od 1 tys. do 30 tys. zł. Jednak jeżeli sprawca powtarza swój czyn wielokrotnie, i to w sposób złośliwy lub uporczywy, popełnia tym samym przestępstwo i może nawet zostać na kilka lat pozbawiony wolności.

Konieczność codziennego podpisywania listy obecności to dla wielu zatrudnionych prawdziwa mitręga. Na dodatek obowiązek często spełniany jest nierzetelnie – w wielu firmach pracodawca ponagla wręcz zatrudnionych, aby uzupełnili ewidencję za ostatnie tygodnie lub nawet miesiące.

Pracodawca może potraktować każdą nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy jako ciężkie naruszenie obowiązków i rozwiązać z podwładnym stosunek pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika, czyli wręczyć mu zwolnienie dyscyplinarne.

18, 24, 36 lub 48 miesięcy - tyle może ostatecznie wynieść maksymalny czas zatrudnienia na czas określony.Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej zapowiedziało, że w projekcie nowelizacji przepisów zaproponuje, aby był to okres 36 miesięcy.

Za odrzuceniem projektu było 380 posłów, przeciwko było 32, a 31 wstrzymało się od głosu. Projekt miał wzmocnić ochronę praw pracowników. Choć posłowie zwracali uwagę na słuszność zaproponowanych w nim rozwiązań, zarzucali projektowi, że jest niespójny i niedopracowany. Większość klubów uznała, że nie należy podejmować nad nim dalszych prac. Argumentowano m.in., że tego typu zmian nie można wprowadzać bez uzgodnienia z parterami społecznymi.

Osoba, która po raz pierwszy wkracza na rynek pracy powinna mieć świadomość zarówno swoich praw, jak i obowiązków związanych z nawiązaniem stosunku pracy. Oto krótki poradnik o najważniejszych zagadnieniach, czyli między innymi o tym, jaką umowę warto podpisać i jakie dokumenty należy dostarczyć pracodawcy.

Resort pracy nie widzi potrzeby nowelizacji przepisów, które pozwoliłyby skorzystać z ubezpieczenia wypadkowego osobom, które odniosły obrażenia, wykonując pracę na podstawie umów cywilnoprawnych.