Ryczałtowe koszty postępowania upadłościowego wniesione przez wierzyciela w związku ze spóźnionym zgłoszeniem wierzytelności nie wchodzą do masy upadłościowej, a ich wydatkowanie przez syndyka nie podlega kontroli sędziego-komisarza.
Takie rozstrzygnięcie zapadło w odpowiedzi na pytanie prawne w sprawie, której źródłem było postępowanie upadłościowe Władysława N., wobec którego prowadzono procedurę upadłości konsumenckiej (osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej). W toku postępowania sędzia-komisarz odmówił zatwierdzenia kilku pozycji wydatków zgłoszonych w toku postępowania przez syndyka. Były to m.in. zryczałtowane koszta postępowania upadłościowego wynikające ze spóźnionego zgłoszenia należności przez wierzyciela, a wpłacone przez niego na rachunek bankowy wskazany przez syndyka.
Obowiązek zapłaty tych kwot obciąża bowiem wierzyciela, na podstawie art. 235 Prawa upadłościowego. Przepis ten przewiduje obowiązek zapłaty 15% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w III kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa GUS.
Po uzyskaniu tego ryczałtu syndyk wskazał jego wydatkowanie na czynności administracyjne i biurowe. Odmawiając zatwierdzenia wydatku sędzia nakazał syndykowi zwrot tej kwoty do masy upadłościowej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.