Profesor Zagrodnik: Zagadnienie dotyczące Barskiego Sąd Najwyższy powinien rozpoznać natychmiast

W ostatnich miesiącach DGP wielokrotnie informował o turbulencjach prawnych spowodowanych niejednolitym orzecznictwem oraz wątpliwościami niektórych sędziów co do skutków decyzji ministra sprawiedliwości, prokuratora generalnego Adama Bodnara o uznaniu za bezskuteczne przywrócenia prokuratora Dariusza Barskiego ze stanu spoczynku. W ubiegłym tygodniu miała miejsce kolejna odsłona tego problemu – Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków wydał zarządzenie o zwrocie aktu oskarżenia podpisanego przez asesora prokuratury mianowanego na to stanowisko właśnie przez Barskiego. Wątpliwości co do skuteczności i konsekwencji powrotu ze stanu spoczynku prokuratora Dariusza Barskiego powziął wcześniej Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe, który zdecydował się nie rozstrzygać tej kwestii samodzielnie, a zamiast tego postanowił skorzystać z pomocy Sądu Najwyższego. Taką możliwość daje art. 441 kodeksu postępowania karnego w sytuacji, gdy przy rozpoznawaniu środka odwoławczego wyłoni się zagadnienie prawne wymagające zasadniczej wykładni ustawy.

Gdański sąd zapytał SN m.in. o to, czy moc obowiązująca przepisu, na podstawie którego prokurator Barski został przywrócony ze stanu spoczynku (art. 47 par. 1 i 2 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze; Dz.U. z 2016 r. poz. 178 ze zm.), jest ograniczona w czasie, a także czy przywrócenie prokuratora w stanie spoczynku do służby czynnej na podstawie tego przepisu i następnie powołanie go przez prezesa Rady Ministrów na urząd prokuratora krajowego wywołało skutki prawne. Jednocześnie, na wypadek, gdyby SN odmówił podjęcia uchwały lub udzielił na te pytania odpowiedzi przeczącej, sąd poprosił o wyjaśnienie, czy wadliwe przywrócenie prokuratora w stanie spoczynku do służby czynnej na wyżej przywołanej podstawie i następnie powołanie go na urząd PK sprawia, że decyzje w przedmiocie mianowania przez niego asesorów prokuratorskich, podjęte w związku z udzielonym mu przez prokuratora generalnego upoważnieniem, nie wywołują skutków prawnych i tym samym osoby te nie są umocowane do pełnienia funkcji asesora prokuratorskiego. Pytanie dotyczyło też tego, czy sąd karny jest uprawniony do badania prawidłowości mianowania na stanowisko asesora prokuratorskiego, w tym w zakresie obsadzenia organu dokonującego aktu mianowania, w toku rozpoznawania środka odwoławczego na postanowienie wydane przez tego asesora.