Nowy system nie poprawi jakości świadczeń, ale uśredni ich wycenę

System jednorodnych grup pacjentów (JGP) powstał w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Był odpowiedzią na stale rosnące koszty wykonywania procedur szpitalnych. Wynikało to m.in. z faktu, że w dużej mierze szpitale rozliczały się według zasady fee-for-service (zapłata za usługę). Nie sprzyjało to ograniczaniu świadczonych usług, lecz wprost przeciwnie - racjonalnym zachowaniem szpitala było generowanie coraz większej liczby wykonywanych procedur. JGP to system, który - jak mówi Adam Kozierkiewicz z Instytutu Zdrowia Publicznego w Krakowie - stymuluje jednostki do produktywnej i efektywnej pracy, jednocześnie nie narażając płatnika na gwałtowny wzrost wydatków.

O co chodzi

W dużym uproszczeniu system polega na tym, że grupuje się świadczenia według klasyfikacji rozpoznania oraz kosztu, a następnie wylicza się średnią uwzględniając dużą liczbę świadczeń. W jednej grupie mogą się znaleźć świadczenia, których cena jednostkowa wynosi 500 zł, a także takie, których cena wynosi 3,5 tys. zł. Szpital, niezależnie od tego, którą zastosuje procedurę, otrzyma uśrednioną stawkę odpowiednią dla danej grupy. Świadczeniodawca musi określić w sprawozdaniu przyczynę hospitalizacji (czyli rozpoznanie według międzynarodowej klasyfikacji ICD-10), współistniejące choroby, przebieg leczenia - czyli zastosowane procedury terapeutyczne według międzynarodowej klasyfikacji ICD-9. Te dane oraz ewentualne wskaźniki epidemiologiczno-demograficzne (wiek czy płeć) mają być umieszczane w odpowiednim programie komputerowym (w tzw. gruperze), który automatycznie przypisze dany przypadek do odpowiedniej grupy kosztowej. Dzięki temu leczący nie będzie mógł dowolnie dobierać najkorzystniejszej dla siebie (czyli najlepiej opłacanej procedury) w sprawozdaniu dla Funduszu, będącego podstawą płatności.