Złamanie zakazu konkurencji pozwala na dochodzenie od pracownika odszkodowania. Na jakich zasadach pracodawca może żądać od pracownika wyrównania szkody poniesionej z tego tytułu? Czy naprawienie szkody wynikłej z naruszenia zakazu konkurencji może nastąpić przez zapłatę kary umownej?
Dla wyjaśnienia poruszonego problemu konieczne staje się dokonanie rozróżnienia pomiędzy odpowiedzialnością za szkodę wyrządzoną przez pracownika wskutek naruszenia zakazu konkurencji przewidzianego w umowie zawartej na czas trwania stosunku pracy a szkodą wyrządzoną przez byłego pracownika poprzez naruszenie umowy o zakazie konkurencji obejmującej okres po ustaniu stosunku pracy. W pierwszym przypadku naprawienie szkody wyrządzonej pracodawcy odbywa się według zasad określonych w przepisach rozdziału I działu V kodeksu pracy, a ściślej na podstawie art. 114-122 regulujących odpowiedzialność pracownika za szkody wyrządzone pracodawcy (art. 1011 par. 2 k.p.).
W kodeksie pracy nie została natomiast określona odpowiedzialność pracownika z tytułu naruszenia postanowień umowy o zakazie konkurencji łączącej strony po rozwiązaniu stosunku pracy. Wskazuje na to treść art. 1012 k.p., który odwołuje się wyłącznie do par. 1 art. 1011 k.p. Pomija zatem przewidziane w par. 2 tego przepisu odwołanie do zasad działu V kodeksu pracy w zakresie odpowiedzialności za szkodę. Wobec braku uregulowania w kodeksie pracy odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez byłego pracownika byłemu pracodawcy do umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, będącej umową prawa pracy, poprzez art. 300 k.p. odpowiednie zastosowanie powinny znaleźć przepisy kodeksu cywilnego, a przede wszystkim art. 471 k.c., mający podstawowe znaczenie z punktu widzenia zasad odpowiedzialności za szkodę wynikłą z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.