Podczas urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie, a od pracodawcy może otrzymać tzw. wczasy pod gruszą.
Coroczny, nieprzerwany i płatny urlop wypoczynkowy to jedno z podstawowych praw pracownika.
Pracownikowi za czas urlopu przysługuje więc wynagrodzenie, przy którego wyliczeniu oprócz bierze się pod uwagę także inne świadczenia ze stosunku pracy. Obliczając podstawę wynagrodzenia za urlop włącza się także:
- dodatki do wynagrodzenia -
- premie regulaminowe,
- wynagrodzenie za godziny nadliczbowe i dodatki za pracę w nocy,
- wynagrodzenie za pracę ponadwymiarową pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy.
Natomiast do podstawy nie wlicza się między innymi świadczeń jednorazowych lub nieperiodycznych, które są wypłacane pracownikowi za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie - może chodzić na przykład o premię uznaniową. W podstawie nie uwzględnia się także nagród jubileuszowych, dodatkowego wynagrodzenia rocznego, odpraw pieniężnych, jak również wynagrodzeń za czas choroby.
Pracownik może też otrzymać od pracodawcy dofinansowanie do wypoczynku z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, czyli tzw. wczasy pod gruszą. Dokładne zasady wypłat i okres dofinansowania określa firmowy regulamin, ale zazwyczaj pieniądze zatrudniony otrzymuje już po urlopie, za 14 dni kalendarzowych, pokrywających się z wypoczynkiem pracownika.
Dofinansowanie przysługuje także członkom rodziny zatrudnionego, a dokładnie pracodawca może wspomóc finansowo wypoczynek letni lub zimowy w danym roku kalendarzowym każdemu z dzieci pracownika, jeśli nie ukończyły one jeszcze 18 lat.
Dofinansowanie z ZFŚS jest zwolnione ze składek ZUS, a z podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT) tylko do kwoty 380 zł rocznie. Natomiast dofinansowanie wczasów dzieci jest nieopodatkowane niezależnie od wysokości wsparcia.
Natomiast, jeśli w firmie nie działa fundusz świadczeń socjalnych, pracodawca może w zamian przyznać pracownikowi tzw. świadczenie urlopowe. Świadczenie przysługuje każdemu zatrudnionemu, który korzysta w danym roku kalendarzowym z urlopu wypoczynkowego w wymiarze co najmniej 14 kolejnych dni.
Wysokość świadczenia nie może przekroczyć wysokości odpisu podstawowego na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych odpowiedniego do rodzaju zatrudnienia pracownika. Podstawowe stawki świadczenia urlopowego od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 roku wynoszą:
1. Dla pracownika zatrudnionego w normalnych warunkach:
- na pełny etat – 1 185,66 zł,
- na 3/4 etatu – 889,25 zł,
- na 1/2 etatu – 592,83 zł,
- na 1/4 etatu – 296,42 zł.
Świadczenie urlopowe musi być wypłacone nie później niż w ostatnim dniu poprzedzającym rozpoczęcie przez pracownika urlopu wypoczynkowego. Wartość świadczenia urlopowego nie jest zwolniona z PIT, ale nie podlega składkom na ubezpieczenie społeczne.
Ponadto urlop wypoczynkowy stanowi niezbywalne prawo pracownika, dlatego jeśli nie zostanie wykorzystany do końca okresu wypowiedzenia, pracdawca wypłaci odchodzącej z firmy osobie ekwiwalent pieniężny za niewykorzystaną część wypoczynku. Pracodawca nie musi tego robić tylko w sytuacji, gdy strony postanowią o wykorzystaniu urlopu w czasie trwania kolejnej umowy o pracę zawartej z tym samym pracodawcą bezpośrednio po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniej umowy z tą sama firmą.
Ustalając wysokość ekwiwalentu pieniężnego, jaki przysługuje pracownikowi, należy posłużyć się -
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu