Co do zasady, umowa o pracę na czas określony ulega rozwiązaniu wraz z upływem terminu, na który została zawarta. Pracodawca i pracownik mogą doprowadzić do sytuacji, gdy przestanie ona zobowiązywać przed ustalonym terminem.
Przypomnijmy, że przed nowelizacją Kodeksu pracy, która weszła w życie 22 lutego 2016 r., możliwe było wypowiedzenie umowy, gdy była ona zawarta na okres dłuższy niż sześć miesięcy, a możliwość samego wypowiedzenia musiała zostać zastrzeżona w umowie.
Nowelizacja spowodowała jednak usunięcie wspomnianych wyżej przepisów. Aktualnie okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony i umowy o pracę zawartej na czas określony jest uzależniony od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy. Oznacza to, że obowiązujące przepisy zrównują długość wypowiedzenia umowy niezależnie od tego, czy umowa za pracodawcą została zawarta na czas określony bądź nieokreślony.
• W przypadku, gdy okres zatrudnienia u danego pracodawcy jest krótszy niż 6 miesięcy, okres wypowiedzenia wynosi 2 tygodnie;
• W przypadku, gdy okres zatrudnienia u danego pracodawcy wynosi co najmniej 6 miesięcy, okres wypowiedzenia wynosi 1 miesiąc;
• W przypadku, gdy okres zatrudnienia u danego pracodawcy wynosi co najmniej 3 lata, okres wypowiedzenia wynosi 3 miesiące.
Należy pamiętać, że w również w stosunku do umów zawartych na czas określony, obowiązują ogólne przepisy dotyczące rozwiązywania umówi o pracę. A zatem, na podstawie art. 52 Kodeksu pracy możliwe jest zakończenie umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika, bez winy pracownika (art. 53 Kodeksu pracy) a także z winy pracodawcy na podstawie art. 55 Kodeksu pracy. Strony mogą także rozwiązać umowę w każdym za porozumieniem stron.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu