Korzystający ma prawo uznać, że dane uzgodnienie, nawet takie, w stosunku do którego został nadany numer schematu podatkowego, nie jest w istocie takim schematem i nie powstaje w związku z tym obowiązek złożenia informacji MDR-3 - piszą eksperci z PwC Polska.
Konrad Kurpiewski, radca prawny, doradca podatkowy w PwC Polska
Maciej Przychodzeń, starszy menedżer w PwC Polska
Schematy podatkowe mają zawsze charakter obiektywny, ale ich identyfikacja przez podmioty w nich uczestniczące jest z reguły subiektywna. Wynika to przede wszystkim z tego, że zaangażowane podmioty (podatnik, jego doradca, księgowy) dysponują różnym zakresem wiedzy o uzgodnieniu i w ramach uzgodnień występują w różnych rolach: korzystającego, promotora, wspomagającego.
Przykładowo: nie wszystkie informacje dostępne podatnikowi (np. dane dotyczące wpływu realizowanych uzgodnień na jego podatek odroczony) są dostępne podmiotom świadczącym mu usługi (np. doradcze). Nie zawsze też promotor ma wiedzę pozwalającą mu na prawidłową ocenę, czy w danej sytuacji spełnione jest kryterium głównej korzyści – szczególnie gdy sam nie jest doradcą.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.