W przypadku dokonywania odpisów amortyzacyjnych od pojazdu o wartości powyżej 20 tys. euro podstawą jest właśnie ta kwota. Nie można ich ustalać od np. rzeczywistej ceny zakupu.
Tak orzekł NSA. Spór dotyczył interpretacji art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, w części ustalonej od wartości przewyższającej równowartość 20 tys. euro (przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez NBP z dnia przekazania samochodu do używania).
Firma uważała, że jeśli jest właścicielem auta, którego cena wynosi np. 120 tys. euro, to może amortyzować je w ten sposób, że najpierw ustala kwotę rocznego odpisu amortyzacyjnego od faktycznej wartości pojazdu i przestaje go amortyzować, kiedy suma odpisów osiągnie równowartość 20 tys. euro. Skoro powinna przyjąć roczną stawkę amortyzacji na poziomie 20 proc., to miesięczny odpis wynosi 2 tys. euro (120 tys. euro x 20 proc. / 12). Kwotę 2 tys. euro spółka odpisuje przez 10 miesięcy – aż do momentu, gdy suma odpisów zrówna się z limitem 20 tys. euro (10 x 2 tys. euro = 20 tys. euro). Od jedenastego miesiąca spółka zaprzestaje odpisów i nie rozlicza ich w kosztach.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.