Podatnik nie może płacić odsetek za korektę prawidłowych rozliczeń

Chodzi o wyrok z 25 lutego 2015 r. (sygn. akt II FSK 221/13). Wydawać się może, że to kolejne z wielu orzeczeń stojących w poprzek praktyki urzędów skarbowych. Te twierdzą bowiem od lat, że podatnicy, otrzymawszy dotację lub inny zwrot kosztów nabycia bądź wytworzenia środka trwałego albo kosztu nabycia wartości niematerialnej i prawnej (która może być tylko nabyta), powinni cofnąć się do okresów dokonywania odpisów amortyzacyjnych i aktywacji takich w rachunku podatkowym, by w tych okresach skorygować koszty in minus. Chyba nikt poza fiskusem nie ma wątpliwości, że żądanie od podatników, by korygowali prawidłowo rozliczony uprzednio podatek i płacili odsetki, pomimo że nie popełnili błędu, jest absurdalne i nieracjonalne. Potwierdzają to zresztą poszczególne składy orzekające NSA. Niestety, dotychczasowe wyroki, a dokładniej argumentacja w nich powołana, niewiele wnoszą do dyskusji, która jest prowadzona od dłuższego czasu, a której przedmiotem jest moment korekty przychodu, a także kosztu, w przypadku gdy jego zmiana determinowana jest zdarzeniem zaistniałym obecnie, a nie błędnym rozliczeniem podatnika. Dotychczasowe orzeczenia w żaden sposób nie przekonują przedstawicieli aparatu skarbowego do tego, by zaakceptowali wykładnię, która z powodzeniem funkcjonowała przez ponad dwie dekady, wedle której korekta historyczna, owszem, ale wówczas, gdy podatnik popełnił błąd, rozliczając przychody lub koszty (i to bez względu na to, kto jest rzeczywistym beneficjentem uchybienia, tj. czy to jest zawyżenie, czy zaniżenie zobowiązania podatkowego). Jest jednak światło w tunelu.