Przy 50-proc. kosztach autorskich fiskus jest jak chorągiewka

Od pewnego czasu – mimo braku zmiany przepisu – organy podatkowe ciągle podważają prawo do 50-proc. kosztów uzyskania. Przykładowo w piśmie dyrektora KIS z 18 maja 2018 r. (nr 0114-KDIP3-2.4011.161.2018.2.LS) czytamy, że „Kwota honorarium za przeniesienie praw autorskich powinna wynikać z umowy o pracę, bądź z innego dokumentu, a nie być ustalana na bieżąco z uwzględnieniem czasu pracy poświęconego na stworzenie utworu”. Dyrektor KIS podobnie wypowiedział się w piśmie z 17 maja 2018 r. (nr 0114-KDIP3-2.4011.173.2018.2.MG): „do przychodów Wnioskodawcy z tytułu wynagrodzenia za pracę twórczą, tj. badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które to wynagrodzenie wynika z czasu pracy udokumentowanego w systemie rozliczeniowym (karta pracy) obowiązującym u pracodawcy, Wnioskodawca nie może w rozliczeniach rocznych za lata 2017–2018 zastosować kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomimo że pracodawca w informacji PIT-11 nie wykazuje kosztów uzyskania przychodu przysługujących pracownikowi z tytułu wykonywania pracy twórczej. Do całości uzyskiwanych przez Wnioskodawcę przychodów ze stosunku pracy za rok 2017 i 2018 zastosowanie znajduje art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”. Z kolei w piśmie dyrektora KIS z 15 maja 2018 r. (nr 0113 -KDIPT3.4011.178.2018.1.MH) czytamy: „Kwota honorarium za przeniesienie praw autorskich powinna wynikać z umowy o pracę, bądź z innego dokumentu, a nie być ustalana na bieżąco z uwzględnieniem czasu pracy poświęconego na stworzenie utworu”.