Odpisy możliwe od miesiąca wprowadzenia do ewidencji

Osoba fizyczna, która prowadzi działalność gospodarczą, ma prawo do wliczenia w koszty uzyskania przychodów wszelkich wydatków poniesionych w celu osiągnięcia przychodów, służących ich zachowaniu albo zabezpieczeniu. Ustawodawca wymienia też te wydatki, które kosztem nie są. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnicy odnoszą korzyści podatkowe poprzez amortyzację. Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, czyli odpisy amortyzacyjne. Dodatkowo przepisy ściśle określają metody oraz sposoby ich dokonywania. Jedną z atrakcyjniejszych dla przedsiębiorców jest obecnie tzw. jednorazowa amortyzacja.

Polega ona na tym, że podatnik może dokonać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych. Prawo do jednorazowego odpisu nie dotyczy jednak wszystkich podatników i wszystkich środków trwałych. Metoda amortyzacji przeznaczona jest dla podatników, którzy rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, oraz tzw. małych podatników. Jednorazową amortyzacją objęte zostały środki trwałe zaliczone do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych. Odpisu od wartości początkowej dokonuje się w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Ich wysokość nie może w roku podatkowym przekroczyć równowartości kwoty 50 tys. euro, (chodzi o łączną wartość tych odpisów amortyzacyjnych). Przy określaniu limitu 50 tys. euro, nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 3,5 tys. zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.