Ostatnia chwila na zgłoszenie źródeł spalania do bazy CEEB. Obowiązek dotyczy również firm

Chodzi o podmioty, których źródła spalania są stosunkowo niewielkie, mniejsze niż 1 megawat (MW). Wszystkie tego typu kotły, kozy czy kominki powinny zostać zewidencjonowane w specjalnej bazie – mowa o Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków. Obowiązek wynika z rozdziału 5a ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków. I choć z pozoru przepisy wydają się proste, to na zobowiązanych do ich wypełnienia czai się trochę pułapek.

Osobno A, osobno B albo A+B razem

Główny Urząd Nadzoru Budowlanego przygotował dwa rodzaje formularzy, na podstawie których dokonuje się wpisu do CEEB. Część przedsiębiorców zastanawia się, który z nich powinni wypełnić. Podstawowa zasada jest taka: w przypadku budynków pełniących funkcję mieszkaniową właściciel (zarządca) budynku powinien wypełnić co do zasady deklarację A, a jeżeli jest to budynek niemieszkalny, to deklarację B. Ale co, jeżeli ktoś prowadzi np. działalność gospodarczą we własnym mieszkaniu? Ponieważ nie zmienia to charakteru budynku (dana osoba tam mieszka, czyli „realizuje swoje potrzeby życiowe”), odpowiedni jest nadal formularz A. Jeżeli jednak np. jeden piec ogrzewa mieszkanie, a drugi garaż, w którym przedsiębiorca prowadzi swoją działalność, to zgodnie z instrukcją zawartą w deklaracji należy wypełnić także formularz B (dla pieca w garażu). Podobna zasada ma zastosowanie w domach wielorodzinnych z obiektami usługowymi. Gdy jest wspólne źródło ogrzewania dla całego budynku, to wystarczy wpis w deklaracji A. Jeśli zaś lokal usługowy posiada dodatkowe, indywidualne źródło ogrzewania, służące na potrzeby wyłącznie tego lokalu, to wówczas, zgodnie z rubryką C01 z deklaracji A, należy dodatkowo wypełnić deklarację B dla tego lokalu, wskazując źródło nieuwzględnione w deklaracji A. Z kolei gdy jakiś obiekt pełni tylko funkcję niemieszkalną, to należy wypełnić wyłącznie deklarację B.