Mam punkt handlowy na targowisku miejskim. Niestety wskutek rosnących kosztów prowadzenia działalności (m.in. przez inflację) nie jestem w stanie uiszczać w całości comiesięcznej opłaty targowej. Moje zadłużenie z tego tytułu sięga już kilku tysięcy. Burmistrz miasta odmówił ich umorzenia, choć moim zdaniem są ku temu przesłanki. Posiadam m.in. stopień niepełnosprawności i niewielkie dochody z działalności. Co mogę zrobić w tej sprawie? W sąsiedniej gminie, gdzie także handluję okresowo, nie muszę nic płacić.
Opłata targowa ma swoje normatywne źródło w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych. Jej art. 15 ust. 1 wskazuje, że rada gminy może wprowadzić opłatę targową, którą pobiera się od osób fizycznych, prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. Przy czym nie podlega jej sprzedaż prowadzona w budynkach lub w ich częściach. Z kolei zgodnie z ust. 2 art. 15 targowiskami są wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż.
Decyduje uchwała
Warunkiem obowiązywania na terenie danej gminy opłaty targowej, jak należy wnioskować z powyższego, jest zatem podjęcie przez radę gminy stosownej uchwały. W dotychczasowym orzecznictwie sądowym m.in. akcentuje się, że pobieranie opłaty targowej jest niezależne od należności za korzystanie z urządzeń targowych czy też konieczności ponoszenia opłat za usługi świadczone przez prowadzącego targowisko. Wspomniana należność jest po prostu nieekwiwalentnym zobowiązaniem podatkowym powstającym z mocy prawa, z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, tj. dokonywania sprzedaży na targowisku (por. np. wyrok NSA z 26 października 2021 r., sygn. akt I FSK 767/16).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.