Podatki, palacze i COVID-19

W wielu państwach świata sprzedaż używek jest przedmiotem zmieniającego się opodatkowania. Opodatkowanie tego typu wyrobów uznaje się za prawidłowe, gdy ogranicza spożycie używek, które są uznawane za szkodliwe i gdy same używki, bez względu na to, kto je wytwarza i kto kupuje i używa, są opodatkowane według jakiegoś obiektywnego kryterium.
Na rynku używek obserwujemy znaczny postęp technologiczny. Najwięcej nowych technologicznie produktów zaproponowano palaczom tytoniu. Na ulicach dostrzegamy więc osoby korzystające z papierosów elektronicznych, a także z różnych takich przyrządów, które w regulacjach prawnych (nie tylko krajowych, ale również unijnych i zagranicznych) nie są uznawane nawet za papierosy elektroniczne. Należą do grupy tzw. wyrobów nowatorskich, które – zgodnie z ich definicją pochodzącą z tzw. dyrektywy tytoniowej (Dyrektywy 2014/40/UE) nie są papierosami, tytoniem do samodzielnego skręcania papierosów, tytoniem fajkowym, tytoniem do fajek wodnych, cygarami, cygaretkami, tytoniem do żucia, tytoniem do nosa lub tytoniem do stosowania doustnego a zostały wprowadzone do obrotu po 19 maja 2014 r.
W tej grupie najczęściej spotykanymi produktami są podgrzewacze tytoniu.