Radosław Korzycki

Zaklęcia Jensa Stoltenberga na temat jedności paktu niczego nie zmieniają. NATO jest coraz bardziej podzielone, a jego członkowie nie szczędzą sobie złośliwości– Patrzę na Macrona i myślę, że potrzebuje ochrony bardziej niż ktokolwiek inny, a widzę, jak zrywa z NATO – mówił wczoraj w Londynie Donald Trump.

Po słynny zapis sięgnięto tylko raz, po ataku terrorystów na USA w 2001 r.

Prawa ręka prezydenta USA i jego prywatny pełnomocnik Rudy Giuliani jeździł na Ukrainę nie tylko w imieniu głowy państwa, ale także swoim.

Najciekawszy scenariusz przewiduje, że miliarder startuje jako kandydat niezależny, w kontrze do Trumpa i jego demokratycznego rywala.

Na tegoroczny festiwal Camerimage, pierwszy po przeprowadzce z Bydgoszczy do Torunia, dyrektor Marek Żydowicz ściągnął wielkie gwiazdy. Przyjechali Quentin Tarantino, Danny DeVito, Richard Gere i Edward Norton. Powrót po 20 latach do Torunia jest spektakularny i zrealizowany z przytupem.

Po tym, jak 45 lat temu Richard Nixon nadużył swojej władzy i popełnił kilka poważnych przestępstw, w Kongresie zapanował ponadpolityczny konsensus, że potrzebne są regulacje, aby powstrzymywać podobne zakusy u przyszłych prezydentów. Wprowadzono wiele surowych przepisów dotyczących finansowania kampanii, przejrzystości, uprawnień władzy wykonawczej w prowadzeniu wojen, nadzoru kongresowego, rządowej inwigilacji obywateli USA oraz kilku innych obszarów. Najwyraźniej jednak Kongresowi w latach 70. umknęło wiele spraw. Donald Trump naruszył wiele dotychczasowych norm i tak bardzo stara się rozszerzyć kompetencje władzy wykonawczej, że izby kolejnych kadencji mogą spróbować uchwalić więcej przepisów, aby się upewnić, że żaden przyszły prezydent nie spróbuje tak bardzo sponiewierać kraju i władzy ustawodawczej. Kilka organizacji pozarządowych oraz eksperckich pracuje nad możliwymi reformami, a ich pomysły dzielą się na cztery ogólne kategorie.