Oliwia Małecka

Gdy większość osób myśli o skąpanych słońcem plażach i planuje letni wypoczynek, kadrowe pracujące na uczelniach wyższych mają przed oczyma nadchodzący październik, a wraz z nim nowy rok akademicki i nowe problemy wynikające z konieczności opanowania przepisów ustawy z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. poz. 1668).

Ci sami pracodawcy, którzy często narzekają na brak rąk do pracy, nadal jak ognia boją się dwóch kategorii pracowników: młodych kobiet i osób 50+. I nie chodzi o poziom wykonywania przez nich codziennych obowiązków, ale o to, że przepisy prawa pracy chronią ich przed zwolnieniem z pracy w większym stopniu niż pozostałe grupy zatrudnionych. W sytuacji chłonnego rynku pracy lęk ten jest w dużej mierze irracjonalny, a wśród jego powodów dużą rolę odgrywa swoiste czarnowidztwo: co zrobić z pracownikami chronionymi, jeśli sytuacja w firmie się pogorszy, będziemy się łączyć, dzielić czy restrukturyzować.

Jakby to byłoby dobrze, gdyby tym zasiłkiem zajmował się ZUS – wzdychają kadrowe i księgowe. Pracodawcy, którzy są płatnikami zasiłku opiekuńczego, a więc zgłosili do ubezpieczenia chorobowego powyżej 20 ubezpieczonych, mają bowiem dodatkowe obowiązki. Nie tylko opłacają składki, lecz także obliczają i wypłacają zasiłki. Wymaga to znajomości przepisów i umiejętności oceny stanu faktycznego. Jeśli bowiem płatnik się pomyli i nie wypłaci zasiłku, to może być zmuszony do zapłaty odsetek. Jeśli zaś wypłaci zasiłek zbyt wysoki lub nienależny, to ZUS może go zobowiązać do zwrotu równowartości świadczenia do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.