Dominika Bychawska-Siniarska

Europejski Trybunał Praw Człowieka w sprawie Wenner przeciwko Niemcom (skarga nr 62303/13) musiał się wypowiedzieć na temat tego, czy odmowa zastosowania substytucyjnej terapii antynarkotykowej (opartej na stosowaniu substancji o właściwościach i działaniu podobnym do właściwości i działania narkotyku) wobec osoby uzależnionej, która odbywa karę pozbawienia wolności, jest zgodna z art. 3 konwencji.

Antoni Mindek, obywatel Chorwacji, w 2003 r. i 2007 r. opublikował w lokalnej gazecie dwa artykuły na temat swojego sąsiada, oskarżając go o kradzież swojego domu i sadu. W odpowiedzi sąsiad wytoczył autorowi tekstów sprawę o ochronę dóbr osobistych i ją wygrał. Sąd przyznał mu blisko 8 tys. euro zadośćuczynienia.

Trybunał podkreślił, że obowiązek świadczenia pracy przez więźnia po uzyskaniu wieku emerytalnego powinien być postrzegany jako jeden z elementów niwelowania negatywnych konsekwencji długotrwałego pozbawienia wolności.

Na takie pytanie musiał odpowiedzieć Europejski Trybunał Praw Człowieka w sprawie ponad 6 tys. skarżących z Grecji, którzy stracili oszczędności w wyniku kryzysu ekonomicznego w kraju z lat 2009–2011. Grecja, nie mogąc spłacić swoich zobowiązań, musiała pożyczyć pieniądze od Międzynarodowego Funduszu Walutowego i wielu państw członkowskich strefy euro.

W grudniu 2007 r. bułgarska telewizja wyemitowała dokument BBC pokazujący tragiczne warunki w ośrodku w Mogilinie, w którym przebywają dzieci z niepełnosprawnościami. Bułgarski Komitet Helsiński wystąpił do prokuratora generalnego z wnioskiem o wszczęcie postępowania w celu wyjaśnienia całej sprawy. Śledztwo po kilku miesiącach zostało jednak umorzone. Komitet Helsiński wytoczył następnie powództwo przeciwko PG, zarzucając mu bezczynność. W 2010 r. biuro prokuratora generalnego we współpracy z organizacją przeprowadziło kontrolę w domach opieki nad niepełnosprawnymi dziećmi.

Europejski Trybunał Praw Człowieka miał właśnie okazję wypowiedzieć się na temat nowych technologii i praw autorskich. Stało się to na kanwie sprawy łotewskiej organizacji non–profit (SIA AKKA/LAA), zajmującej się zarządzaniem prawami autorskimi do utworów muzycznych łotewskich i międzynarodowych twórców. Pod koniec lat 90. stowarzyszenie nie podpisało jednak wielu nowych umów licencyjnych z nadawcami. A mimo to niektórzy z nich kontynuowali nadawanie dzieł.