Ryszard Sadlik

Osoby zajmujące kierownicze stanowiska nie mają co do zasady prawa do wynagrodzenia i dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych. Ponadto zajmowanie kierowniczego stanowiska wiąże się nie tylko z profitami, ale niejednokrotnie także z osobistą odpowiedzialnością za nieuiszczone przez firmę podatki i składki na ubezpieczenia społeczne.

Zajmowanie kierowniczego stanowiska wiąże się nie tylko z profitami, ale niejednokrotnie także z osobistą odpowiedzialnością za nieuiszczone przez firmę podatki i składki na ubezpieczenia społeczne. Odpowiedzialność tę przewidują przepisy Ordynacji podatkowej oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Osoby zarządzające w imieniu pracodawcy zakładem pracy mają niekiedy inne prawa i obowiązki niż szeregowi pracownicy. Dotyczą one ustalania zasad wynagradzania w układach zbiorowych pracy oraz ograniczeń nałożonych postanowieniami tzw. ustawy kominowej.

Obowiązującą od 1 stycznia 2010 r. zmiana ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wprowadziła jednoznaczne określenie zakresu odpowiedzialności osób trzecich za niezapłacone składki na na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne.

Wykonywanie poleceń przełożonych należy do obowiązków każdego pracownika. Jednakże uprawnienie pracodawcy wydawania poleceń pracownikom nie ma charakteru absolutnego, gdyż zakres podporządkowania ogranicza się do poleceń zgodnych z prawem i umową o pracę.

Nasz pracownik zatrudniony jako kierownik oddziału stwierdził, że nie będzie przesyłał dodatkowych raportów na temat stanu sprzedaży, gdyż dane przekazuje już w zestawieniach kwartalnych oraz w przesyłanych fakturach, nie ma więc sensu, aby się powtarzał i tracił na to czas. Obowiązek sporządzania dodatkowych raportów stanu sprzedaży został wprowadzony zarządzeniem dyrektora firmy dla wszystkich oddziałów i wszyscy kierownicy potwierdzili fakt zapoznania się z nim. Czy takie zachowanie pracownika może uzasadniać wypowiedzenie mu umowy o pracę?