Paweł Litwiński

Czy będąc bohaterem artykułu prasowego, negatywnym albo pozytywnym, za naszą wiedzą lub bez, możemy sobie zażyczyć, żeby z tego artykułu usunięto nasze dane osobowe, „bo RODO”? Uwaga, spoiler – raczej nie. Ale po kolei.

3 kwietnia na twitterowym profilu Ministerstwa Cyfryzacji ogłoszono, że rozpoczęto prace nad aplikacją ProteGO, która „pozwoli kontrolować i zahamować rozprzestrzenianie się koronawirusa”.

Omawiany problem prawny jest elementem szerszego zagadnienia negatywnych dla konsumenta skutków upadku umowy kredytu, w której zawarte zostały niedozwolone postanowienia umowne. Dyskusja o skutkach unieważnienia umowy wzmogła się po orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 3 października 2019 r. w sprawie Dziubak (C-260/18).

Nie od dzisiaj wiadomo, że prawo do ochrony danych osobowych i prawo do wolności wypowiedzi pozostają ze sobą w konflikcie: to pierwsze pozwala na ochronę informacji o osobie, to drugie umożliwia podawanie tych informacji do wiadomości publicznej. Gwarantowane w Karcie Praw Podstawowych, Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i w Konstytucji RP niejednokrotnie stały się zarzewiem konfliktu na linii dziennikarz – bohater materiału prasowego.

W ostatnich tygodniach przez media przetoczyło się istny nawał informacji związanych ze stosowaniem RODO: na RODO powoływały się władze cmentarza, policja, lekarze, nauczyciele, uczelnie… A tymczasem w prawie zupełnej ciszy można obserwować rozwój niezwykle ciekawej sytuacji, która nasze postrzeganie RODO może diametralnie zmienić.