Jan Wróbel

My, Polacy, potrafimy dobrze zagospodarować wolność, i mając własne suwerenne państwo, twórczo poszukujemy nowoczesnych rozwiązań” – napisał prezydent Andrzej Duda. Impulsem do wyrażenia tej myśli była setna rocznica uchwalenia konstytucji marcowej: „Ustawa zasadnicza z 17 marca 1921 r. nadała suwerennemu państwu kształt instytucjonalny, który okazał się tak nowoczesny, że stał się odtąd zasadniczym punktem odniesienia dla wszystkich kolejnych polskich konstytucji”.

Eurodeputowany Patryk Jaki, broniąc Polski przed „kolonialnym myśleniem” UE, potępił kolonializm („to nie nasza kultura wytworzyła przemysł zbrodni w Afryce czy nazizm…” etc.). Łatwo przewidzieć, że internetowa lewica zacznie wojować z „ohydnymi kłamstwami Jakiego”. Przecież jest nie do pomyślenia, aby Polska nie odpowiadała za zbrodnie kolonializmu. Polska, jak sama nazwa wskazuje, służy do prześladowania. Kobiet, homoseksualistów, postępowców, dzieci, mniejszości etnicznych – to i Afrykę musiała Polska prześladować. Chociażby poprzez tęsknotę za posiadaniem kolonii (którą to tęsknotę można łatwo udowodnić, kartkując piękny przedwojenny miesięcznik „Morze”, pismo Ligi Morskiej i Kolonialnej).

Wagę „sprawy Daniela Obajtka” zrozumiemy na dobre wtedy, kiedy zerkniemy do akt „sprawy przecinka”.

Nie ma innej drogi dla konserwatyzmu niż formułowanie wizji Polski - kraju wspierającego zarówno heteroseksualistów, jak i homoseksualistów, rodziców pragnących tradycyjnego wychowania dzieci i tych progresywnych.