Jan Wróbel

Wysoko na liście ważnych osób w moim życiu umieściłbym szkockiego archeologa o dźwięcznym imieniu Piazzi, nawisko Smyth. Zasłynął wydanym w 1864 r. bestsellerem „Nasze dziedzictwo w Wielkiej Piramidzie”. Dzieło zawierało bzdury, i to dosłownie piramidalne.

Firmy zagraniczne unikają płacenia w Polsce podatku CIT – podała niedawno „Rzeczpospolita”. W latach 2011–2013 500 największych rodzimych firm zapłaciło podatek CIT w wysokości 0,96 proc. swoich obrotów, a zagraniczne tylko w wysokości 0,71 proc. I jak tu mówić o możliwej konkurencyjności polskiej gospodarki?

Kiedy w 2010 r. Grecja wchodziła na ścieżkę wyznaczoną przez Trojkę, wypadała fatalnie na tle międzynarodowym pod względem przyjazności dla biznesu. W rankingu Banku Światowego Doing Business plasowała się aż na 109. miejscu na 189 krajów.

Polska dyskusja polityczna, już i tak rachityczna, zubożała o jeszcze jeden wątek – grecki. Teraz, kiedy upadek kolejnej, ostatecznej wersji pomocy dla kraju, któremu pomoc nie pomaga, wydaje się przesądzony, grecka choroba powinna stać się zagadnieniem numer jeden w polskiej refleksji. Niestety, Grecja się nam znudziła.