Sądy nadal walczą o waloryzację dla pracowników

Sąd nabrał wątpliwości, czy zamrożenie ustawami okołobudżetowymi z lat 2011, 2012 i 2013 waloryzacji wynagrodzeń nie naruszało konstytucji, a konkretnie zasady ochrony własności, praw nabytych i zaufania obywatela do państwa.

„Pozbawienie wzrostu wynagrodzenia nie było, co należy podkreślić, sytuacją jednorazową, ale stało się stałą praktyką prawodawcy, który nie zapewniał należytej ochrony praw obywateli w zakresie prawa własności” – podkreślono w uzasadnieniu jednego z pytań prawnych.

Argumenty nie są nowe – podnosiły je już wrocławski, sandomierski oraz rzeszowski sądy rejonowe. One również zdecydowały się zapytać TK o brak waloryzacji wynagrodzeń. Postępowania w tych sprawach zostały jednak umorzone pod koniec lutego 2015 r. (sygn. akt P 44/13). Trybunał uzasadnił decyzję tym, że kwestionowane przepisy ustaw okołobudżetowych nie określają ani średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń, za pomocą którego dokonywana jest waloryzacja, ani sposobu jego ustalania. A to właśnie na podstawie tego wskaźnika ich płace są podwyższane. Innymi słowy TK uznał, że sądy zakwestionowały nie te przepisy ustaw okołobudżetowych, które powinny.

Gdański sąd postanowił więc ten błąd naprawić i w swoich pytaniach prawnych podał w wątpliwość te przepisy ustaw okołobudżetowych, które ustaliły wskaźnik wzrostu wynagrodzeń pracowników na poziomie 100 proc., czyli w efekcie zahamowały ich wzrost.

Uchwały wyrażające zaniepokojenie sytuacją, w jakiej znaleźli się pracownicy sądów, oraz wskazujące na konieczność jej poprawy podjęli ostatnio sędziowie z Łodzi, Lublina, Kalisza i Poznania.