ZDROWIE PIU

W gospodarce rynkowej optymalizacja kosztowa jest normalnym zjawiskiem. Pozostaje jednak pytanie, czy powinna być stosowana przez publiczną służbę zdrowia?

Mam kłopoty z kolanem. Ponieważ dostanie się do ortopedy z NFZ graniczy z cudem, poszedłem do specjalisty przyjmującego prywatnie – opowiada pan Zbigniew. – Ten zasugerował, że prawdopodobnie konieczna będzie operacja, ale żeby postawić ostateczną diagnozę, zlecił kilka badań. Wytłumaczył też, że z wystawionym przez niego skierowaniem mogę wybrać dowolny szpital, który ma kontrakt z NFZ, i operacja zostanie wykonana bezpłatnie, ale za badania diagnostyczne muszę zapłacić. Czy to prawda?

Tylko co trzydziesty medyk dokształca się zgodnie z zaleceniami resortu.

...a tego nie ma, bo wyjechał do Niemiec, Anglii czy Irlandii. A jak jest, to nie pierwszej młodości. To sarkazm, ale problem dziury pokoleniowej wśród medyków nie budzi uśmiechu.

Najwięcej na leczenie nowotworu piersi wydaje Podlaskie, najmniej Małopolska. Różnice sięgają nawet 60 proc. Nie przekłada się to na skuteczność leczenia. Brakuje nam centrów specjalizujących się w terapii tej choroby.

Jak nas leczą? Odpowiedź najprostsza i trywialna – różnie. Drożej i taniej. W zależności od tego, gdzie mieszkamy. Można zapytać, dlaczego leczenie chorego na raka mieszkańca Podlasia jest droższe niż np. poznaniaka. A z twardych danych wynika, że tak właśnie jest. I sprawa zaczyna wyglądać poważnie. Pretensje możemy mieć, ale nie tylko do wiecznie winnego NFZ – bo ten zawsze płaci za mało. Należy się też uderzyć we własną pierś.

Komisja Europejska nie przekaże pieniędzy szpitalom, jeśli rząd nie przygotuje na czas map potrzeb zdrowotnych.