Zagospodarowanie przestrzenne

7 stycznia 2023 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprawiająca sytuację właścicieli nieruchomości, którzy wpadli w tzw. lukę planistyczną. Ich roszczenia mogą być teraz korzystniej wyceniane niż w poprzednim stanie prawnym

Decyzja o warunkach zabudowy stanowi surogat miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zapewniając zachowanie ładu przestrzennego na minimalnym poziomie. Z tego względu w orzecznictwie podnosiło się od wielu lat, że decyzja o warunkach zabudowy musi obejmować całą działkę ewidencyjną. Tylko taki zakres decyzji umożliwia bowiem zachowanie ładu przestrzen nego na całej działce. Dotyczy to w szczególności parametrów intensywności zabudowy, linii zabudowy itd. Wydawanie decyzji o warunkach zabudowy dla części działki mogłoby tenże ład zaburzyć i doprowadzić do dopuszczenia realizacji zabudowy o znacznie wyższych parametrach. Autorką jest dr Aleksandra Błaszczyńska-Śmigielska radca prawny, Jacek Kosiński Adwokaci i Radcowie Prawni.

Narastają wątpliwości strony samorządowej co do źródeł finansowania zmian w planowaniu i gospodarowaniu przestrzennym proponowanych przez rząd. W szczególnie trudnej sytuacji mogą się znaleźć małe gminy.

Resort rozwoju zaprezentował poprawiony projekt nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie ma w nim kontrowersyjnej zmiany dotyczącej opłaty za wzrost wartości nieruchomości

1 stycznia 2018 r. znowelizowano brzmienie art. 37 ust. 11 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 503; dalej: u.p.z.p.), który określa, w jaki sposób należy ustalać wartość nieruchomości w związku z uchwaleniem dla niej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: m.p.z.p). Przy czym wbrew temu co mówią rzeczoznawcy majątkowi, opracowując prognozy skutków finansowych związanych z uchwaleniem planu, wcale nie jest takie pewne, czy regulacja ta ma wpływ na uchwalone po 1 stycznia 2018 r. m.p.z.p. Otóż twierdzą oni, że po wejściu w życie nowej regulacji, ograniczenie przez nowy plan potencjalnie dopuszczalnego wcześniej użytkowania danego gruntu - np. na podstawie wydanej decyzji zabudowy - nie pociągnie za sobą konieczności wypłaty odszkodowania dla właścicieli takich nieruchomości. Kierując się takimi prognozami, rady uchwalają plan, ale ich decyzje mogą słono kosztować gminy. Istnieje bowiem poważne ryzyko, że sąd nie podzieli zdania rzeczoznawców i samorządy będą musiały wypłacać odszkodowania.

Rozwiązanie problemów wynikających z braku całościowego uregulowania ładu przestrzennego gospodarowaniem przestrzennym oraz ochrona istniejących inwestycji przed nadmierną ingerencją dużych inwestorów. To główne cele projektu kompleksowej nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych aktów prawnych. Pracuje nad nią resort rozwoju i technologii.

Tak nie może wyglądać proces planowania przestrzennego w Polsce – mówi wiceminister rozwoju i technologii Piotr Uściński, zapowiadając daleko idące zmiany w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.