umowa terminowa

Pracodawca prowadzący restaurację zatrudnia kilku pracowników na podstawie umów na czas określony. Jednemu z nich umowa się kończy z upływem przyszłego miesiąca i jest to dla niego trzecia umowa o pracę zawierana z tym pracodawcą. Wobec obowiązujących obostrzeń pracodawca nie jest w stanie przewidzieć, kiedy ponownie otworzy restaurację oraz w jakim reżimie będzie ona funkcjonować, a w konsekwencji jakie będzie rzeczywiste zapotrzebowanie na pracowników i wielkość potencjalnych obrotów. Czy w takiej sytuacji może on zawrzeć z pracownikiem kolejną, czwartą już umowę o pracę na czas określony?

Przepisy krajowe nie muszą przewidywać wypłaty dodatkowych świadczeń wraz z upływem okresu obowiązywania umowy terminowej zawartej w celu zastąpienia innego pracownika. Tak wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z 21 listopada 2018 r.

Od 22 listopada niektóre umowy na czas określony mogą się przekształcić w bezterminowe kontrakty. Nie wywołało to paniki w działach kadrowych ani masowych zwolnień.

Zatrudniony na czas próbny dostanie trwały angaż, a mający umowę terminową pożegna się z pracą. Wszystkiemu winne przepisy dotyczące służby wojskowej.

Od 2016 roku okresy wypowiedzenia umów na czas określony są uzależnione od stażu pracy u danego pracodawcy.

W listopadzie upłyną dwa ważne terminy – limit zatrudnienia na czas określony i pracy tymczasowej.

Jego zdaniem, nawet jeśli 33 miesiące zatrudnienia na czas określony miną w trakcie wypowiedzenia, nie trzeba ani podawać przyczyny zwolnienia, ani konsultować się ze związkami.

Chcąc rozwiązać umowę na czas określony, której wkrótce minie 33 miesiące obowiązywania, warto już w lipcu zdecydować się na wręczenie wypowiedzenia. Zwłoka może oznaczać konieczność spełnienia dodatkowych wymagań, w tym podania przyczyny zwolnienia czy konsultacji ze związkami

Przepisy krajowe nie muszą przewidywać obowiązku przekształcania długotrwałych kontraktów terminowych w te na czas nieokreślony. Wystarczy, że ustawodawca zapewni zatrudnionym możliwość dochodzenia rekompensaty za całą szkodę, którą poniosą z powodu nadużywania niestabilnego zatrudnienia. Tak wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE.

Wielokrotne przedłużanie kontraktów na czas określony osób, które nabyły prawo do emerytury, nie narusza unijnych przepisów chroniących przed nadużywaniem czasowego zatrudnienia. Tak uznał Trybunał Sprawiedliwości UE.

Zmiana przepisów kodeksu pracy dotyczących umów na czas określony miała na celu zmniejszenie skali nadużywania takich kontraktów, zwłaszcza zawieranych na bardzo długie okresy i wielokrotnie powtarzanych. Jak wynika z danych Państwowej Inspekcji Pracy, wciąż trudno oceniać, czy efekt ten udało się choć częściowo osiągnąć.

Pracownica jest zatrudniona na podstawie umowy na czas określony. Obecnie przebywa na urlopie wychowawczym. Niedawno powiadomiła pracodawcę, że jest w ciąży. Czy jej umowa automatycznie ulegnie przedłużeniu do dnia porodu?

Ubyło umów terminowych trwających ponad 5 lat - wynika z kontroli PIP. Niewykluczone, że to efekt zmiany przepisów - informuje piątkowy "Puls Biznesu".

Pracownik został zatrudniony na umowę na czas określony w celu i na czas realizacji projektu. Pracodawca uznał, że uczestnictwo w nim stanowi przyczynę obiektywną umożliwiającą zawarcie umowy pozalimitowej. Niestety projekt z przyczyn finansowych upadł w połowie okresu jego realizacji. Jak w takim wypadku powinien się zachować pracodawca – czy zawarta umowa powinna trwać i rozwiązać się zgodnie z przyjętymi założeniami? Czy może w związku z ustaniem przyczyny obiektywnej powinna być rozwiązana?