testament

Eksperci pracujący przy kampanii "Dobry Testament" opracowali przewodnik poświęcony tematyce spadkowej.

Zdarza się, że ze względów organizacyjnych, darzący się wielkim zaufaniem małżonkowie chcą spisać wspólny testament. Jedni wolą oszczędzić sobie problemów, jakie mogłyby wyniknąć z dzielenia majątku pomiędzy dzieci, zostawiając tę kwestię na czas po swojej śmierci. Inni nie posiadają dzieci i wolą, by wspólny dorobek życia pozostał do dyspozycji męża czy żony, niż gdyby miał trafić w ręce dalszych krewnych. Wielu może po prostu nie orientować się, w jaki sposób rozrządza się majątek wspólny na wypadek śmierci.

Jeżeli odziedziczone akcje nie są notowane na rynku publicznym, to do ustalenia podstawy opodatkowania należy przyjąć wartość nominalną – orzekł NSA.

Od 2011 roku w prawie spadkowym funkcjonuje instytucja zapisu windykacyjnego. Zapis ten istotnie różni się od zapisu zwykłego, co ma konsekwencje dla uprawnienia do pobierania pożytków z rzeczy objętej zapisem. Uprawnienie do pobierania pożytków uzależnione jest bowiem od dobrej wiary zapisobiercy zwykłego, która ‒ jak przesądził Sąd Najwyższy ‒ może być skutecznie zakwestionowana przez spadkobierców. Jeśli spadkobiercy to uczynią, wówczas uprawnienie do pobierania pożytków z rzeczy objętej zapisem zwykłym, aż do momentu wymagalności roszczenia zapisobiercy o przeniesienie prawa własności, będzie przysługiwało spadkobiercom, a nie zapisobiercy zwykłemu.

Sąd Najwyższy rozwikłał spór, który od wielu lat stanowił jeden z najpoważniejszych problemów z zakresu prawa spadkowego i dla doktryny, i dla zwykłych obywateli. Stwierdził bowiem, że konsekwencje związane z wydziedziczeniem dotyczą wyłącznie konkretnej osoby, zaś nie mogą odnosić się do rodziny niegodnego spadku.

Sporządzając ostatnią wolę w formie ustnej, należy postępować ściśle według przepisów kodeksu cywilnego. Tylko częściowe ogłoszenie woli spadkobiercy – przy świadkach, w sytuacji zagrożenia śmiercią – powoduje w efekcie nieważność całego testamentu – orzekł Sąd Najwyższy.