Rutkowska

Planowana przez partie rządzące „dekoncentracja” mediów z pozoru wygląda na zacne zamiary: ma rozbić monopol dławiący wolność słowa i zapewnić odbiorcom bogaty wybór treści i opinii. „Różnorodność na rynku medialnym to wzmocnienie demokracji” – stwierdza posłanka PiS Joanna Lichocka na łamach tygodnika „Sieci” i nie sposób się z nią nie zgodzić. „Dekoncentracja będzie długotrwałą gwarancją pluralizmu” – dodaje, i nie sposób zostawić tego bez komentarza.

Ostatnie ruchy personalne w Telewizji Polskiej i Polskim Radiu wskazują na ciężką chorobę mediów publicznych. Zarówno wyrzucenie Wojciecha Majcherka z TVP Kultura, jak i pozbycie się Dariusza Rosiaka z radiowej Trójki wywołało publiczną krytykę – choć oba media przyzwyczaiły już otoczenie do decyzji kadrowych wskazujących na alergię na ludzi nieprzeciętnych, samodzielnie myślących, fachowców.

Na dzisiejsze posiedzenie Rady Unii Europejskiej zaplanowano drugie wysłuchanie Węgier w ramach procedury z art. 7 Traktatu UE. Będzie też informacja o sytuacji w Polsce, wobec której wszczęto tę samą procedurę – zmierzającą do stwierdzenia wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia unijnych wartości.

Jeśli zamknąć w jednym pokoju dziennikarzy z różnych redakcji – TVP i TVN, „Gazety Polskiej” i „Gazety Wyborczej”, wPolityce.pl i OKO.press itd. – by określili wspólne standardy zawodowe, to zapewne się zgodzą, że informacje powinny być rzetelne. Problem pojawi się jednak przy definiowaniu owej rzetelności. Bo wystarczy poczytać gazety, przejrzeć publikacje w internecie, obejrzeć „Wiadomości” i „Fakty”, by stwierdzić, jak odmiennie można rozumieć to samo pojęcie.