prawa więźnia

Komitet Rady Europy ds. Zapobiegania Torturom oraz Nieludzkiemu lub Poniżającemu Traktowaniu albo Karaniu (CPT) opublikował raport, w którym stwierdzono, że w Polsce więźniowie przebywają w zatłoczonych celach, a zatrzymani często nie mają możliwości kontaktu z adwokatem. Komitet wyraził pogląd, że prace nad nowelizacją ustawy o postępowaniu wobec osób z zaburzeniami psychicznymi stwarzających zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób powinny być okazją do zasadniczej zmiany celu ośrodka z opartego na bezpieczeństwie na oparty na rehabilitacji.

Rozporządzenie ministra powinno określać techniczne i organizacyjne zasady dostępu osadzonych do aparatów telefonicznych, a nie warunki, jakie muszą spełnić, by mieć prawo do rozmowy. Akcentuje to kobieta, która skierowała do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną o zbadanie zgodności par. 25 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 22 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania tymczasowego aresztowania (Dz.U. z 2016 r. poz. 2290) z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 92 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji RP. W ostatnich dniach do postępowania przed TK przyłączył się rzecznik praw obywatelskich.

Przywięzienny zakład pracy nie musi odprowadzać składek na ubezpieczenia społeczne za skazanego, który w celu przyuczenia do zawodu wykonuje pracę nieodpłatnie.

Rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar w piśmie do ministra zdrowia Konstantego Radziwiłła zwrócił uwagę, że choć zgodnie z prawem ośrodek w Gostyninie jest podmiotem leczniczym, to jednak faktycznie umieszczone tam osoby są bezterminowo pozbawione wolności. "To też sprawia, że nie można pozostać obojętnym wobec aktualnego stanu prawnego i braku regulacji prawnych określających lub ograniczających prawa i wskazujących na obowiązki osób umieszczonych na mocy wyroku sądu w Ośrodku w Gostyninie" - ocenił rzecznik.

Romeo Kalda jest obywatelem Estonii odbywającym karę dożywotniego pozbawienia wolności. W październiku 2007 r. władze więzienia w Tartu odmówiły mu dostępu do strony internetowej Rady Europy oraz do dwóch witryn narodowych: ministra sprawiedliwości i parlamentu. Więzień chciał na nie wejść, ponieważ zawierały informacje na temat wyroków ETPC, projekty ustaw oraz porady prawne.