franki szwajcarskie

Dziś rozstrzygnięcie Trybunału Sprawiedliwości UE, które może być warte dziesiątki miliardów złotych.

Tradycyjne ryzyka bankowe - tj. ryzyko kredytowe, rynkowe, stopy procentowej, płynności - obecnie nie stanowią źródła zagrożeń dla stabilności finansowej. Głównym źródłem ryzyka systemowego są koszty ryzyka prawnego walutowych kredytów mieszkaniowych oraz niepewność regulacyjna związana z kształtem rozwiązań w zakresie wsparcia kredytobiorców po 2023 r. Kwestie te będą rzutować na dostępność kredytu i zdolność banków do finansowania gospodarki, ocenia Narodowy Bank Polski (NBP) w "Raporcie o stabilności systemu finansowego".

Spory dotyczące kredytów walutowych będą rozpatrywać sądy właściwe dla miejsca zamieszkania konsumenta. Pozwoli to odciążyć Sąd Okręgowy w Warszawie, gdzie terminy rozpraw są wyznaczane na połowę 2025 r.

W Szwajcarii inflacja jest najwyższa od 14 lat. Zbliża się do 3 proc. Era ujemnych stóp w alpejskim kraju zbliża się ku końcowi

W sprawach frankowych niemal od początku dzieje się bardzo dużo. Mieliśmy bowiem tu do czynienia z wyrokami „arbuzowymi”, „wirusem wekslowym”, „teorią salda” i „trwałą bezskutecznością”. Każde z powyższych określeń oznaczało kolejną koncepcję forsowaną przez prawników banków, z których niektóre pojawiały się potem w wyrokach. Ważne jest jednak, że za sprawą kolejnych wyroków SN i TSUE żadna z powyższych koncepcji się nie ostała.

Ponad połowa uczestników badania przeprowadzonego przez Fundację Laboratorium Prawa i Gospodarki uważa, że sędziowie-frankowicze powinni zostać odsunięci od orzekania w sprawach frankowych - czytamy w poniedziałkowym wydaniu "Pulsu Biznesu".

Rzecznik Praw Obywatelskich na wniosek konsumentów przystąpił do spraw, w których banki wystąpiły z roszczeniami o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału po unieważnieniu umowy kredytu frankowego. RPO chce, by sądy zadały TSUE pytania o dopuszczalność takich roszczeń - podało Biuro Rzecznika.

Profesorowie prawa i ekonomii dyskutują o wyższości praw konsumenta nad zasadami gospodarki rynkowej i spierają się o ocenę przeszłości, ale nie przedstawiają sugestii, jak rozwiązać kwestię frankową.

Dzisiejsze orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) ws. kredytów walutowych jest zgodny z dotychczasową linią orzeczniczą Trybunału, przewidywaniami Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) i dotychczasowym stanowiskiem, ocenia prezes UOKiK Tomasz Chróstny.

Orzeczenie TSUE z 29 kwietnia będzie mieć kluczowy wpływ na kwestię przedawnienia roszczeń banków za korzystanie z kapitału po stwierdzeniu nieważności umowy - wskazuje mec. Barbara Garlacz, która reprezentuje polskich frankowiczów w tej sprawie.

Uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, która ma zapaść 13 kwietnia w odpowiedzi na sześć pytań prawnych w sprawach frankowych zadanych przez I prezes SN, nie przyniesie zapewne przełomu w nabrzmiewającym kryzysie sektora bankowego.

Czy uchwała frankowa Sądu Najwyższego będzie korzystna dla frankowiczów? To pytanie zadają sobie zarówno banki, jak i kredytobiorcy – oczekujący na odpowiedzi Sądu Najwyższego na 6 pytań. Im bliżej planowanej na 13 kwietnia b.r. uchwały Sądu Najwyższego, tym więcej niepewności co do tego, czy uchwała w ogóle zapadnie – z uwagi na podnoszoną kwestię prawidłowości obsadzenia tzw. nowych sędziów Sądu Najwyższego.

Rzecznik Praw Obywatelskich złożył skargę nadzwyczajną od wyroku z 2015 r. oddalającego pozew inicjatora Stowarzyszenia na Rzecz Obrony Praw Konsumenta i Obywatela "Pro Futuris" w sprawie unieważnienia umowy kredytu we frankach szwajcarskich. Rzecznik wnioskuje o ponowne rozpoznanie tej sprawy.

Decyzje, jakie zapadną pod koniec marca na posiedzeniu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, na którym ma być udzielona odpowiedź na pytania I prezes SN w sprawie rozstrzygania sporów frankowiczów z bankami, mogą kosztować sektor finansowy nawet setki miliardów złotych.

PKO BP szacuje, że przewalutowanie kredytów frankowych będzie oznaczało dla niego spadek kapitałów o nieco ponad 6 mld zł

Sąd Najwyższy zajmował się wczoraj jednym z kluczowych aspektów spraw wytaczanych bankom przez spłacających kredyty walutowe: jak należy traktować wzajemne roszczenia w przypadku unieważnienia umowy. Dotąd sądy stosowały dwa podejścia. Jedno polegało na porównaniu wzajemnych roszczeń (klienta – o zwrot nienależnie zapłaconych rat, banku – o zwrot wypłaconego kredytu).

Już 25 marca 2021 r. Sąd Najwyższy rozstrzygnie wszelkie najistotniejsze rozbieżności w orzecznictwie dotyczącym kredytów walutowych.

W styczniowym numerze Dziennika Gazeta Prawna prezes Deutsche Bank Polska Krzysztof Kalicki załamuje ręce nad wyrokami sądów, które w jego opinii są dla banków krzywdzące i niesprawiedliwe. Pan prezes ma na swoim koncie już wiele podobnych publikacji, natomiast w żadnej z nich nie odnosi się do sentencji wyroków sądów. Nie zadaje sobie trudu, by dociec przyczyn sądowych porażek banków, choć są one oczywiste.

Jeśli pojawią się sygnały o nieprawidłowościach w działaniach kancelarii oferujących usługi kredytobiorcom walutowym, to będziemy reagować – deklaruje urząd antymonopolowy.