DPS

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPiPS) nie planuje zwiększać liczby dni nieobecności w domu pomocy społecznej (DPS), za które jego mieszkaniec nie ponosi opłaty.

Dom pomocy społecznej podlega gminie. Dyrektor chce wziąć w leasing nowy pojazd do celów służbowych. Czy może podpisać taką umowę?

Urzędnicy pomocy społecznej muszą pamiętać, że potrzeby mieszkańca domu pomocy mogą ulegać zmianie. Mają uwzględnić żądanie o przeniesienie do innego DPS, jeśli zmienią się jego nawyki żywieniowe, fizyczne czy religijne oraz jeśli ma on problemy z asymilacją z innymi mieszkańcami – stwierdził w wyroku WSA w Opolu.

Pośredniaki będą ściślej współpracować z ośrodkami pomocy społecznej przy aktywizacji osób od lat niemających zajęcia. Jednak o spektakularne sukcesy może być trudno.

Resort rodziny nie planuje zmiany przepisów, która umożliwiałaby dorosłym dzieciom wystąpienie z powództwem o oddalenie alimentów na rodzica. Dzięki temu mogłyby skorzystać z prawa do uchylenia się od płacenia za jego pobyt w domu pomocy społecznej (DPS).

Gdy nie ma możliwości zapewnienia usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania osoba niesamodzielna i wymagająca całodobowej opieki może zostać umieszczona w domu pomocy społecznej (DPS). Wniosek (od osoby zainteresowanej, członka rodziny lub przedstawiciela ustawowego) przyjmuje właściwy miejscowo ośrodek pomocy społecznej, który bada na podstawie dokumentów i wywiadu środowiskowego sytuację zdrowotną, materialną i życiową danej osoby oraz wydaje decyzję. Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny. Mieszkaniec płaci nie więcej niż 70% swojego dochodu. Jeśli nie może pokryć w pełni wymaganej opłaty, wówczas koszty obciążają kolejno: małżonka oraz zstępnych (dzieci, wnuki) i wstępnych (rodziców).

Osoba skierowana do Domu Pomocy Społecznej nie musi w nim przebywać do końca życia, zawsze może powrócić do swojego środowiska zamieszkania - podkreśliła w czwartek w Sejmie wiceminister rodziny, pracy i polityki społecznej Elżbieta Bojanowska.

Prokurator generalny zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) o podjęcie uchwały rozstrzygającej rozbieżności interpretacyjne co do tego, w jaki sposób gmina ma ustalać odpłatność od osób, których bliski mieszka w domu pomocy społecznej.

 Jeśli zobowiązany do ponoszenia kosztów umieszczenia członka rodziny w domu pomocy społecznej (DPS) przedstawi wyrok sądu oddalający powództwo o alimenty na jej rzecz, będzie mógł ubiegać się w gminie o zwolnienie z opłaty.

Ze 146 kontroli w DPS przeprowadzonych przez rzecznika praw obywatelskich wynika jedno: cały system wymaga gruntownej reformy.

Instytucje totalne to więzienia, szpitale psychiatryczne, koszary, obozy koncentracyjne. I polskie domy pomocy społecznej. Przejmują kontrolę nad podopiecznymi, a wcale nie gwarantują rzeczywistej pomocy.

Placówki dla starszych osób będą musiały zmniejszyć liczbę zatrudnionych stażystów i wolontariuszy.

Czy obowiązek ponoszenia przez członków rodziny opłat za pobyt w domu pomocy społecznej powstaje z mocy prawa, czy też na podstawie decyzji administracyjnej – takie pytanie prawne będzie musiał rozstrzygnąć skład siedmiu sędziów.

W prywatnych domach opieki będą obowiązywać standardy dotyczące liczby i kwalifikacji personelu. Gminy poinformują wojewodów o każdej nowej placówce.

Nieprawidłowości przy przygotowywaniu i realizacji indywidualnych planów wsparcia wytknął DPS-om wojewoda lubuski. Błędy występują też przy rozporządzaniu dochodem pensjonariuszy.

Minister rodziny, pracy i polityki społecznej Elżbieta Rafalska powiedziała w piątek w Poznaniu, że niezbędne jest wypracowanie nowego modelu sprawowania kontroli nad nowo powstałymi domami opieki społecznej w celu zlikwidowania tzw. szarej strefy.

Z informacji urzędów wojewódzkich wynika, że w kraju może być ok. 100 placówek, co do których zachodzi podejrzenie prowadzenia bez zezwolenia całodobowej opieki nad osobami niepełnosprawnymi, przewlekle chorymi lub osobami starszymi – podało w czwartek MRPiPS.