Pracownikowi, którego umowę o pracę rozwiązano w trybie natychmiastowym lub wypowiedziano ją w sposób nieuzasadniony lub naruszający przepisy o wypowiadaniu lub rozwiązywaniu umów o pracę, przysługuje kilka roszczeń. Może on domagać się uznania wypowiedzenia za bezskuteczne, przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach lub odszkodowania. Jak ustalane jest takie odszkodowanie?
Odszkodowanie, którego może domagać się pracownik w wyżej opisanych sytuacjach, przysługuje mu na podstawie kodeksu pracy. Oznacza to m.in., że pracownik podczas procesu nie musi przedstawiać dowodów, że poniósł szkodę, w jakiej jest ona wysokości, jak również nie jest obciążony dowodem istnienia pozostałych przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej wynikających z kodeksu cywilnego. Jedyne, co musi udowodnić, to fakt, że wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy o pracę naruszało przepisy lub było nieuzasadnione.
Kodeks pracy przewiduje ograniczenia wysokości zasądzanego na tych zasadach odszkodowania. Zgodnie z art. 471 k.p. mającym zastosowanie do odszkodowania za nieuzasadnione lub niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę, odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres od dwóch tygodni do trzech miesięcy, nie niższej jednak od wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Podobne ograniczenie występuje w art. 58 k.p. mówiącym o odszkodowaniu za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Można powiedzieć, że odszkodowanie należne pracownikowi ma charakter ryczałtowy i przysługuje niezależnie od wysokości poniesionej szkody. Ponadto sądy dotychczas uznawały, że nawet jeżeli pracownik poniósł wyższą szkodę aniżeli zasądzone odszkodowanie, nie może on domagać się wyższego odszkodowania (np. wyrok SN z 17 listopada 1981 r. I PR 91/81).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.