Przedstawiamy pierwszą część komentarza do najnowszych zmian w przepisach dotyczących zatrudniania cudzoziemców, tj. w ustawie z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. 2017 r. poz. 1065 ze zm.) oraz w ustawie z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2206 ze zm.).
Rok 2018 jest przełomowy dla procedur administracyjnych związanych z legalizacją pracy obcokrajowców i uzyskiwaniem dla nich odpowiednich zezwoleń. Nowelizacje ustaw regulujących te kwestie wprowadziły znaczące zmiany w tym zakresie. Wynikają one z jednej strony z rosnącej liczby cudzoziemców wykonujących pracę w Polsce, co wymusiło pewne modyfikacje dotychczasowych procedur, jak również z koniecznością dostosowania polskich przepisów do prawa unijnego. Migracje pracowników stają się coraz powszechniejsze, w związku z czym do Polski przyjeżdża coraz więcej cudzoziemców. Nie tylko pracowników wykonujących proste prace fizyczne, ale także obcokrajowców o wyspecjalizowanych umiejętnościach i kwalifikacjach, pożądanych przez pracodawców, np. programistów, inżynierów.
Znacząca część zmian do przepisów imigracyjnych weszła w życie już 1 stycznia 2018 r. i została wprowadzona ustawą o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw z 20 lipca 2017 r. (Dz.U. poz. 1543). Dotyczą one w szczególności procedury oświadczeniowej i wprowadzania nowego zezwolenia na pracę sezonową, ale także zasad wydawania zwykłych zezwoleń na pracę i zwiększenia kar dla pracodawców za nielegalne zatrudnianie cudzoziemców.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.