Mimo że finansowanie spółek poprzez pożyczkę jest dość powszechną praktyką, to opodatkowanie tego typu operacji podatkiem od czynności cywilnoprawnych budzi kontrowersje. O czym należy pamiętać, zawierając takie transakcje?
Wątpliwości dotyczą pożyczek udzielanych z zagranicy. Co dziwniejsze, przepisy podatkowe w tym zakresie nie zmieniły się od kilkunastu lat, natomiast ich interpretacja przechodzi ciągłą ewolucję. Umowy (w tym pożyczki) podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych (PCC), jeżeli ich przedmiotem są: a) rzeczy znajdujące się na terytorium RP lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium RP oraz b) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium RP i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium kraju.
Długo utrzymywał się pogląd, że jeżeli umowa pożyczki dotyczy środków pieniężnych ulokowanych na koncie w banku zagranicznym, to zastosowanie powinna mieć reguła b), gdyż czynność cywilnoprawna dotyczy rzeczy, to jest pieniędzy, znajdujących się za granicą. Część organów podatkowych wciąż tak interpretuje ustawę o PCC (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 101, poz. 649 z późn. zm.).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.