Małgorzata Raczkowska

Porządkując dom na działce, pani Barbara znalazła dwie stare turystyczne butle gazowe o pojemności 3 kg. – Były użyte może kilka razy, palnik działa, nie śmierdzą gazem, chyba są sprawne. Uznałam, że mogłabym z nich korzystać podczas wycieczek i wakacyjnych wyjazdów, może też na działce. Jednak są to butle stare, czyli czerwone. W internecie znalazłam informację, że nie wolno ich używać, nie mogę ich nabić, muszę je przemalować i zalegalizować. Czy mogę je przemalować sama, czy musi to zrobić fachowiec? Na jaki kolor? Niebieski czy zielony, bo różne są wersje? Gdzie zalegalizować? – sypie pytaniami kobieta.

Porządkując dom na działce, pani Barbara znalazła dwie stare turystyczne butle gazowe o pojemności 3 kg. – Były użyte może kilka razy, palnik działa, nie śmierdzą gazem, chyba są sprawne. Uznałam, że mogłabym z nich korzystać podczas wycieczek i wakacyjnych wyjazdów, może też na działce. Jednak są to butle stare, czyli czerwone. W internecie znalazłam informację, że nie wolno ich używać, nie mogę ich nabić, muszę je przemalować i zalegalizować. Czy mogę je przemalować sama, czy musi to zrobić fachowiec? Na jaki kolor? Niebieski czy zielony, bo różne są wersje? Gdzie zalegalizować? – sypie pytaniami kobieta.

W ostatni weekend przed wieczorem siedziałem na ławce w parku – opowiada pan Franciszek. – Obserwowałem, jak młode małżeństwo z dwójką dzieci wraca z jakiejś plenerowej imprezy. Oboje byli – delikatnie mówiąc – podchmieleni. Niespecjalnie zwracali uwagę na dzieci, które plątały im się pod nogami. Wezwałbym policję lub straż miejską, gdyby to byli jacyś menele. Ale nie – kulturalni młodzi ludzie, którzy wypili trochę za dużo. Tylko dlaczego wybrali się na popijawę z dziećmi? Co mówi prawo o takim nieodpowiedzialnym zachowaniu rodziców?

Z grupą harcerzy wybrałem się na obóz wędrowny do Rumunii – pisze pan Łukasz. – Pojechaliśmy autobusem rejsowym, jeśli nie jedynym, to jednym z niewielu, jakie jeżdżą do tego pięknego kraju. Autobus jechał chyba do Bukaresztu, nie miał przystanków po drodze. Wynegocjowaliśmy jednak z przewoźnikiem, kupując bilet, że kierowca zatrzyma się w miejscowości Oradea – uzgodniliśmy z przedstawicielem firmy przewozowej, że jest na trasie. Stąd do miejsca docelowego mieliśmy jeszcze 7 godz. w rumuńskim pociągu. Tymczasem autobus pojechał inną trasą, a my pewnie spaliśmy, bo znaleźliśmy się 200 kilometrów od tego miejsca. Straciliśmy dobę i sporo lei – miejscowej waluty. Mamy wracać z tym samym przewoźnikiem, jak się powinniśmy zachować, na jakie zadośćuczynienie możemy liczyć?

Z grupą harcerzy wybrałem się na obóz wędrowny do Rumunii – pisze pan Łukasz. – Pojechaliśmy autobusem rejsowym, jeśli nie jedynym, to jednym z niewielu, jakie jeżdżą do tego pięknego kraju. Autobus jechał chyba do Bukaresztu, nie miał przystanków po drodze. Wynegocjowaliśmy jednak z przewoźnikiem, kupując bilet, że kierowca zatrzyma się w miejscowości Oradea – uzgodniliśmy z przedstawicielem firmy przewozowej, że jest na trasie. Stąd do miejsca docelowego mieliśmy jeszcze 7 godz. w rumuńskim pociągu. Tymczasem autobus pojechał inną trasą, a my pewnie spaliśmy, bo znaleźliśmy się 200 kilometrów od tego miejsca. Straciliśmy dobę i sporo lei – miejscowej waluty. Mamy wracać z tym samym przewoźnikiem, jak się powinniśmy zachować, na jakie zadośćuczynienie możemy liczyć?

Przez całe lata chodziliśmy nad jezioro, idąc wzdłuż jego brzegu, by dotrzeć do lepszego wejścia do wody – opowiada pani Barbara. – To były prywatne tereny należące do miejscowych rolników i nikt nie robił problemu. W tym roku okazało się, że jedna z działek została sprzedana. Obecny właściciel przybił na drzewie tabliczkę z napisem „teren prywatny” i robi awantury, jeśli się przechodzi nawet nad samą wodą. Mówi, że ogrodzi posesję aż do lustra wody. Czy może tak zrobić? – pyta zmartwiona kobieta.

Pani Dorota na stałe jest zameldowana w Warszawie, lecz mieszka w podkarpackiej wsi. Tam też jest zameldowana na pobyt czasowy. I tam ma zarejestrowany samochód. – Jakież było moje zdumienie – opowiada – gdy podczas kontroli policjanci zwrócili mi uwagę, że moje zameldowanie czasowe już wygasło, a dowód rejestracyjny też jest nieważny. Czy nadal trzeba się meldować? Tyle słyszałam o zniesieniu obowiązku meldunkowego i nic z tego nie wynikło? – pyta zdziwiona.

Pani Dorota na stałe jest zameldowana w Warszawie, lecz mieszka w podkarpackiej wsi. Tam też jest zameldowana na pobyt czasowy. I tam ma zarejestrowany samochód. – Jakież było moje zdumienie – opowiada – gdy podczas kontroli policjanci zwrócili mi uwagę, że moje zameldowanie czasowe już wygasło, a dowód rejestracyjny też jest nieważny. Czy nadal trzeba się meldować? Tyle słyszałam o zniesieniu obowiązku meldunkowego i nic z tego nie wynikło? – pyta zdziwiona.