Paweł Borys

We have until 2030 to benefit from significant EU funds and a stable demographic situation in the labour market. After that, society will start to age rapidly, real tensions will appear in public finances and business succession will become a problem. There is a way out: a sharp increase of investment in new technologies, infrastructure and the energy system. But we are doing badly in this respect.

Mamy czas do 2030 roku: korzystamy z dostępu do znaczących funduszy unijnych i ze stabilnej sytuacji demograficznej na rynku pracy. Potem społeczeństwo zacznie się szybko starzeć, pojawią się prawdziwe napięcia w finansach publicznych i problem sukcesji firm. Jest ratunek: skokowy wzrost inwestycji w nowe technologie, infrastrukturę i system energetyczny. A wypadamy pod tym względem fatalnie.

Obecny kryzys gospodarczy wywołany pandemią koronawirusa jest największy od Wielkiego Kryzysu lat 1929–1932, z którym Ameryka i Europa poradziły sobie zgoła odmiennie. W USA odpowiedzią na spadek produkcji o ponad 40 proc. i masowe bezrobocie był Nowy Ład, zastępujący ultraliberalną politykę gospodarczą interwencjonizmem i protekcjonizmem, który przywrócił wzrost gospodarczy. Europa pogrążyła się w niestabilności społecznej i politycznej. Wybuchł faszyzm, który doprowadził do II wojny światowej.

Przedsiębiorczość to relatywnie nowe zjawisko i pojęcie. Popularyzowane dopiero w dobie I rewolucji przemysłowej, kiedy to ekonomista Jean-Baptiste Say określił przedsiębiorcę jako osobę, która przesuwa zasoby wytwórcze z zastosowań o niskiej produktywności do przedsięwzięć o wyższej wartości dodanej.