Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz

Świadek wezwany na rozprawę musi przyjść i zeznawać, mimo że nie zawsze chce, aby informacje o tym zostały upublicznione. A takiemu ujawnieniu sprzyja rosnąca informatyzacja sali sądowej, łącznie z poszerzaniem się zakresu spraw protokołowanych za pomocą nagrań audiowizualnych. Czy nadmierna jawność rozprawy nie stoi w sprzeczności z ochroną prywatności świadka? Odpowiedzi udziela dr Wojciech Rafał Wiewiórowski.

– Mam dwoje dzieci – pisze pani Hanna. – Gdy syn założył rodzinę, dałam mu pieniądze na kupno i wyposażenie mieszkania, bez żadnych pokwitowań. Syn kupił je na swoje nazwisko. Ja mieszkam od wielu lat z samotną córką, której chciałabym zostawić w spadku swoje mieszkanie. Syn nie ma nic przeciwko temu, ale obawiam się, że po mojej śmierci np. jego dzieci mogłyby zażądać zachowku. Czy mogę coś w tej sprawie zrobić?

Pani Teresa dowiedziała się od koleżanki, że ta zgłosiła ją w sądzie na świadka w swojej sprawie rozwodowej. – Uprzedziła, że muszę przyjść i powiedzieć, że jej mąż był agresywny – opowiada czytelniczka. – Wolałabym nie mieszać się w jej sprawy rodzinne. Czy mogę nie stawić się na rozprawie – pyta pani Teresa.

Sąd nie będzie już brał aktywnego udziału w szukaniu dowodów winy czy niewinności oskarżonego. Przynajmniej teoretycznie, zmiana oznacza bowiem konieczność zerwania z utrwalonymi nawykami.