Aleksandra Rutkowska

Kierowanie pytań prejudycjalnych nie może się wiązać z jakąkolwiek dowolnością. Tymczasem sądy nadal zbyt rzadko zwracają się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Kreatywność pieniaczy działających z zakładów karnych i aresztów śledczych przekłada się na ogólną sprawność i wydolność wymiaru sprawiedliwości.

Kreatywność pieniaczy działających z zakładów karnych i aresztów śledczych przekłada się na ogólną sprawność i wydolność wymiaru sprawiedliwości

Postępowania objęte skargami bada się przede wszystkim pod kątem ewentualnego zawinienia sądu lub prokuratury i podejmowanych przez nie czynności. Dlatego przewlekłość stwierdza się najczęściej w sprawach, które trwają parę miesięcy

Jeżeli w trakcie postępowania powstają wątpliwości interpretacyjne, od których zależy prawidłowe rozstrzygnięcie konkretnej sprawy, niewystąpienie do TSUE z pytaniem prejudycjalnym jest naruszeniem prawa UE.

Jeżeli w trakcie postępowania powstają wątpliwości interpretacyjne, od których zależy prawidłowe rozstrzygnięcie konkretnej sprawy, niewystąpienie do TSUE z pytaniem prejudycjalnym jest naruszeniem prawa UE

Utrzymująca się stosunkowo wysoka statystyka przegrywanych przez Polskę przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka spraw dotyczących przewlekłości postępowania – pomimo zmiany ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. nr 179, poz. 1843 ze zm.) – nasuwa pytanie, gdzie tak naprawdę leży problem.

Wysokość kwot zasądzanych za przewlekłość nie świadczy o zapaści polskiego sądownictwa, tylko o nieznajomości orzecznictwa ETPC, a czasem o braku zdrowego rozsądku w sądach rozpatrujących skargi.