Mateusz Mielczarek

W zeszłym tygodniu Rosja prowadziła trzydniowe ćwiczenia nuklearne. Jak podaje agencja Reutersa, wzięło w nich udział 64 tys. żołnierzy i 7800 jednostek sprzętu, ponad 200 wyrzutni rakietowych, 140 samolotów, 73 okręty i 13 okrętów podwodnych. Manewry obejmowały też ćwiczenia użycia rosyjskiej taktycznej broni jądrowej rozmieszczonej na Białorusi. Była to kolejna próba nuklearnego szantażu ze strony Moskwy. Ukraina jednak skutecznie udowodniła, że do gróźb Rosji powinniśmy podchodzić z dystansem.

Świat przestaje wierzyć, że „wszyscy razem” da się cokolwiek załatwić. Wielkie organizacje coraz częściej stoją w miejscu, a realne decyzje zapadają w mniejszych gronach. Polska też zaczyna grać w tę grę. Pytanie: czy dobrze wybiera partnerów w polityce zagranicznej?

We wrześniu 2025 r. Putin zapowiedział, że Rosja jest gotowa przez 12 miesięcy przestrzegać dawnych limitów arsenałów, jeśli USA zrobią to samo. To ważny sygnał, ale na razie nie widać perspektywy formalizacji tej deklaracji. Wygaśnięcie New START w czwartek 5 lutego oznacza, że po raz pierwszy od 1972 r. nie będzie istnieć żadna formalna umowa ograniczająca arsenały nuklearne obu mocarstw.

Pełnoskalowa inwazja Rosji na Ukrainę nie tylko zmieniła sytuację na froncie – wpłynęła też na charakter rosyjskich działań poza nim. Rosja uznała, że skoro nie może pokonać Ukrainy w szybkim blitzkriegu, musi wyczerpać wolę Zachodu do wsparcia Kijowa, atakując jego terytorium – ale tak, by nie przekroczyć progu formalnej wojny. Sabotaż od czasów sowieckich należy do instrumentarium polityki zagranicznej Kremla. Kilka kwestii po lutym 2022 r. uległo modyfikacji.

Trwa śledztwo w sprawie wysadzenia gazociągu z Finlandii do Estonii. W tle są doniesienia o nowych prowokacjach