wymiar sprawiedliwości

Po czterech latach zmian w sądach mamy wyraźny spadek ich sprawności. Na koniec 2019 r. sędzia będzie miał w swoim referacie dwa razy więcej niezałatwionych spraw niż w 2015 r.

Jeżeli sędziowie w końcu wyjdą ze swoich wież z kości słoniowej, będzie to chyba jedyna dobra rzecz, jaka wyniknie z całej tzw. reformy wymiaru sprawiedliwości. dobra nie tylko dla samego środowiska, lecz przede wszystkim dla społeczeństwa.

Gdy trzy i pół roku temu przywracano unię personalną ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego, Zbigniew Ziobro, który dostał do rąk podwójną władzę, ogłosił, że „firma” w końcu wychodzi ze stanu bierności i marazmu. Że nareszcie będzie można nią realnie zarządzać, a nie tylko rozkładać ręce z niemocy. Żeby było jeszcze łatwiej, PiS-owska reforma prokuratury dała Ziobrze nieograniczoną swobodę doboru i weryfikacji kadr. Cała prokuratorska wierchuszka dostała też legalne narzędzia do uchylania decyzji podwładnych oraz instruowania ich, jak powinni działać w konkretnych sprawach: kogo przesłuchać, komu postawić zarzuty i które postępowanie umorzyć (wcześniej naciski też wywierano, choć używano do tego miękkich, nieformalnych metod). Do tego wszystkiego szefowie jednostek zostali formalnie autoryzowani do dzielenia się z zaprzyjaźnionymi mediami informacjami dotyczącymi toczących się śledztw, nawet bez zgody referenta.

- Projektowanie czegoś tak skomplikowanego jak reforma sądownictwa musi opierać się na wiedzy, nie na żądzach ludu. Lud chce zmiany? Więc ja dałbym mu tę zmianę rozłożoną na 10 lat - mówi w wywiadzie dla DGP Andrzej Zybała, doktor habilitowany z dziedziny nauk o polityce, profesor w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Naukowo zajmuje się zagadnieniami polityki publicznej, dialogu społecznego, rządzenia publicznego.

Jak informowaliśmy jako pierwsi w poniedziałkowym numerze DGP, Wiesław Johann, wiceprzewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa, w krótkim nagraniu zamieszczonym w internecie udzielił poparcia startującemu w wyborach do Sejmu z listy PiS Adamowi Borowskiemu.

Przez 21 dni na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości mają wisieć przeprosiny dla Justyny Koski-Janusz, sędzi Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia. To efekt wczorajszego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie.

Sąd Apelacyjny w Warszawie orzekł we wtorek, że skarb państwa, reprezentowany przez ministra sprawiedliwości, musi przeprosić sędzię Justynę Koskę-Janusz za naruszenie jej dóbr osobistych. Orzeczenie jest prawomocne.

- Proces erozji demokracji jest powolny. Pierwsze działania są skomplikowane, mają biurokratyczno--legislacyjny charakter – jak np. skrócenie wieku emerytalnego sędziów SN – więc trudno uzmysłowić sobie, co się dzieje - mówi w wywiadzie dla DGP Yascha Mounk, amerykański politolog z Uniwersytetu Johna Hopkinsa i publicysta, absolwent Uniwersytetu Harvarda i Uniwersytetu w Cambridge oraz autor wydanej właśnie w Polsce książki „Lud kontra demokracja. Dlaczego nasza wolność jest w niebezpieczeństwie i jak ją ocalić”.

Rozłożenie kilka miesięcy temu miasteczka protestacyjnego przed gmachem Ministerstwa Sprawiedliwości zaowocowało podpisaniem 4 lipca br. porozumienia pomiędzy przedstawicielami resortu i związków zawodowych pracowników wymiaru sprawiedliwości. Na jego mocy płace osób zatrudnionych w sądach i prokuraturach miały wzrosnąć od 1 października br. średnio o 450 zł brutto, a od 1 stycznia 2020 r. o kolejne 450 zł. Jednak im bliżej pierwszej transzy podwyżek, tym więcej wątpliwości, że się pojawią. Może się bowiem okazać, że nie wszyscy asystenci sędziów zostaną nimi objęci.

Czy prawo unijne sprzeciwia się likwidacji gwarancji niezależnego postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów w Polsce? Czy obecny system sądownictwa dyscyplinarnego w naszym kraju, z powodu potencjalnego wpływu polityków, nie gwarantuje sędziowskiej niezawisłości? Na te pytania odpowie dziś rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.