WALUTY KOMENTARZE

Rynki zdyskontowały pozytywne informacje dotyczące Hiszpanii, lecz propozycja niemieckiego ministra finansów zapowiada trudne rozmowy podczas jutrzejszego szczytu UE. Dalsze zwyżki zanotował kurs EUR/USD, a w wyniku danych GUS deprecjacji uległ złoty.

Produkcja przemysłowa w Polsce we wrześniu była o 5,2% niższa niż w analogicznym miesiącu ubiegłego roku. To dane zdecydowanie gorsze niż w sierpniu, a także gorsze niż zakładał rynek.

To, że Moody’s nie zdecydował się na obniżkę ratingu Hiszpanii do poziomu „śmieciowego” jest niewątpliwie dobrą informacją, ale na krótki termin – Madryt jeszcze da rynkom wiele pretekstów do obaw, niezależnie od napływających ostatnio informacji dotyczących rychłego uruchomienia międzynarodowego wsparcia (szerzej pisałem o tym wczoraj).

Sytuacja na rynku walutowym od kilku dni pozostaje niezmienna. Wszystkie najważniejsze pary walutowe względem polskiego złotego poruszają się w trendzie bocznym.

Moody’s utrzymał rating Hiszpanii na poziomie Baa3 z perspektywą negatywną. To pierwsza od 2010 roku rewizja ratingu z perspektywą negatywną przeprowadzona przez agencję, która nie zakończyła się obniżką oceny wiarygodności kredytowej. Główną przesłanką stojącą za decyzją jest przekonanie, że niebawem ECB rozpocznie skup długu.

Na bazie kolejnych rewelacji na temat Hiszpanii, kurs EUR/USD dynamicznie zwyżkował podczas wtorkowej sesji. Pomogło to także rynkom akcji, które korygują ostatnie spadki, co wspierane jest także optymistycznymi raportami z amerykańskich spółek.

Serial trwa nadal, a bohaterowie wymyślają coraz to nowe wytłumaczenia tego, co planują zrobić, a co zamierzają opóźnić – tak można w skrócie opisać to, co dzieje się wokół Hiszpanii.

Obniża się krzywa rentowności obligacji skarbowych Hiszpanii, spadają stawki CDS na dług państw peryferyjnych, wzrastają indeksy giełdowe i drożeją surowce przemysłowe. Euro zyskuje na wartości do wszystkich najważniejszych walut, a najmocniej do jena -kurs EUR/JPY jest tradycyjnie mocno skorelowany z rynkiem długu PIIGS.

Wtorkowy poranny handel przynosi wyraźne umocnienie polskiej waluty na rynku. Inwestorzy wyceniają złotego następująco: 4,082 PLN za euro (-0,21%), 3,143 PLN wobec dolara amerykańskiego (-0,45%) oraz 3,376 PLN względem franka szwajcarskiego (-0,2%). Rentowności polskiego długu pobiły kolejny rekord schodząc do poziomu 4,558% w przypadku instrumentów 10-letnich.

Brakuje argumentów za kontynuacją wzrostów na rynkach akcji, a dane makroekonomiczne i wyniki amerykańskich spółek nie dają silnych podstaw do silniejszej korekty. W związku z tym, indeksy pozostają w trendach bocznych, a kurs EUR/USD także skonsolidował się przy 1,2950 USD.

Po porannym osłabieniu złotego, co korelowało ze spadkiem kursu EUR/USD, kolejne godziny przynoszą jego systematyczne umocnienie. O godzinie 11:20 kurs EUR/PLN testował poziom 4,0856 zł, a USD/PLN 3,1525 zł. Aprecjacja polskiej waluty idzie w parze z późniejszym wzrostem EUR/USD i wzrostami na europejskich parkietach.

Widać, że rynek za bardzo nie może się zdecydować jaki kierunek ostatecznie obrać - to dobrze widać w zmienności z ostatnich godzin. Niemniej wciąż więcej argumentów można przyznać pesymistom. Kluczem na najbliższy tydzień okażą się dane z USA (w tym wyniki tamtejszych spółek za III kwartał), dane nt. dynamiki PKB w Chinach, oraz wyniki szczytu Unii Europejskiej.

Złoty stał się bardzo stabilną walutą i powoli wykazuje tendencję do umocnienia - prognozuje Marek Wołos z TMS Brokers. Ale dalsze umacnianie naszej waluty może zaszkodzić polskiej gospodarce, bo oznaczałoby to m.in. pogorszenie rentowności eksportu.

Najważniejszym wydarzeniem w piątek było wygłoszenie przez premiera Donalda Tuska „drugiego expose”. Szef rządu poruszył w swojej wypowiedzi kilka aspektów ważnych dla gospodarki.

Indeks Uniwersytetu Michigan sugeruje, że nastroje amerykańskich konsumentów są najlepsze od kilku lat. Optymizmem mogą też napawać dane dotyczące handlu zagranicznego Chin i wzrostu podaży pieniądza. Dynamika inflacji konsumenckiej w Państwie Środka minimalnie wyhamowała, ale nie zwiększyła się przestrzeń do luzowania polityki pieniężnej.

Szanse na to, że tydzień dorówna poziomem napięcia poprzedniemu, były nikłe. Aktywność rynków walutowych ograniczona została przez zamknięcie rynku kanadyjskiego, amerykańskiego i japońskiego w poniedziałek z okazji świąt państwowych.