testamenty

Testament to jedyna dopuszczalna przez polskie prawo forma rozporządzania majątkiem na wypadek śmierci. Oprócz wskazania przyszłych spadkobierców można także zawrzeć w testamencie inne rozporządzenia, np. zapisy windykacyjne, polecenia czy nawet wydziedziczyć krewnych, którzy naszym zdaniem nie zasłużyli na spadek. Zdarzają się jednak sytuacje, gdy chcielibyśmy odwołać testament. Jak to zrobić, by w świetle prawa była to ważna czynność?

Polskie prawo przewiduje tylko jedną formę rozporządzania majątkiem na wypadek śmierci – jest to testament. Zwyczajowo w testamencie ustanawiani są spadkobiercy majątku, ale warto wiedzieć, że istnieją także inne rozporządzenia, które można zawrzeć w akcie ostatniej woli.

Majątek, który zebraliśmy za życia, możemy rozdysponować w akcie ostatniej woli, zwanym testamentem. Jeśli nie zdecydujemy się na pozostawienie testamentu, wówczas dziedziczenie odbywać się będzie według ustawy. W jakiej formie można dokonać zapisu ostatniej woli, tak by został on uznany za ważny w świetle prawa?

Na ważność testamentu nie wpływa sposób jego wyrażenia przez testatora. Może zrobić to ustnie w obecności trzech świadków w swoim mieszkaniu lub w urzędzie w obecności dwóch świadków i wójta.

Solidarna Polska chce, by spadkobierca - jeśli nie złoży w wymaganym terminie oświadczenia o przyjęciu bądź odrzuceniu spadku - odpowiadał za długi jedynie do wysokości spadku, a nie - jak obecnie - za wszystkie długi spadkowe.

Rozporządzanie naszym ciałem po śmierci należy do naszych dóbr osobistych, które jednak obowiązują tylko za życia. Co więcej, prawnie uregulowana jest jedynie kwestia przekazania zwłok na cele naukowe.

Należy się on członkom najbliższej rodziny zmarłego, którzy zostali pominięci w testamencie. Pozwala domagać się od spadkobierców zapłaty określonej kwoty, a jego wysokość gwarantuje ustawa.

Testament sporządzony przez rejenta lub własnoręcznie napisany przez spadkodawcę może zostać zarejestrowany w ogólnopolskim rejestrze. Dzięki temu nie zginie, jednak nie stanie się przez to ważniejszy.

Pani Weronika chciałaby sporządzić testament i zapisać swoim trojgu dzieciom mieszkanie, domek letniskowy wraz z działką oraz samochód. – Największą wartość ma mieszkanie i planuję je przeznaczyć dla córki, która jest w najtrudniejszej sytuacji.

Z podatku całkowicie zwolnieni są tylko członkowie najbliższej rodziny. Pozostałe osoby czyli dalecy krewni oraz osoby niespokrewnione ze spadkodawcą, mają obowiązek złożenia deklaracji i uregulowania należności.

Moja siostra wykupiła mieszkanie od gminy za pieniądze, które otrzymała od córki. W zamian za to obiecała zapisać wykupiony lokal córce w testamencie albo zrobić na jej rzecz darowiznę. Teraz rodzina się podzieliła, bo po śmierci jej syn wystąpił z testamentem, w którym widnieje zapis, że mieszkanie jest jego. Dokument jest ważny, a w dodatku jest to jedyny testament, który pozostawiła. Czy jej córka, a moja siostrzenica ma jakieś prawa do mieszkania, skoro dała pieniądze na jego wykupienie – pyta nasza czytelniczka.

W październiku minie rok od stworzenia przez notariat rejestru testamentów. Dziś figuruje w nim ponad 28 tys. informacji o sporządzeniu przez testatorów aktów ostatniej woli. Miesięcznie rejestrowane są ponad dwa tysiące testamentów.

W sytuacji gdy córka miała dzieci, a w testamencie nie zabezpieczyła matki, ta nie będzie miała prawa do spadku.

Obowiązek uregulowania roszczeń o zachowek powstaje w chwili śmierci spadkodawcy i zawsze spoczywa na spadkobiercach. Roszczenie to przedawnia się z upływem pięciu lat od ogłoszenia testamentu.

Dzięki zmianie w Kodeksie cywilnym jest możliwe dokonywanie przez spadkodawcę zapisów konkretnych składników majątku, który do niego należy.  Warto pamiętać także o tym, że spadkodawca może skierować zapis windykacyjny nie tylko do najbliższej rodziny, lecz nawet do osób, które nie są z nim spokrewnione.

Nowelizacja kodeksu cywilnego w 2009 r. wprowadziła wiele zmian w kwestii postępowania spadkowego. Przede wszystkim poszerzyła katalog osób, które mogą dziedziczyć na mocy ustawy.

Celem zachowku jest ochrona interesów majątkowych najbliższych członków rodziny testatora (spadkodawcy) przez zapewnienie im, i to niezależnie od jego woli, a czasem nawet wbrew niej, roszczenia pieniężnego.